Petyr Beron (ur. 1940)


Petyr Beron (ur. 1940) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Petyr Kiriłow Beron, bułg. Петър Кирилов Берон (ur. 14 marca 1940 w Sofii[1]) – bułgarski zoolog, nauczyciel akademicki i polityk, w 1990 przewodniczący Związku Sił Demokratycznych (SDS), parlamentarzysta, kandydat na wiceprezydenta i prezydenta Bułgarii.

Życiorys | edytuj kod

Ukończył studia na wydziale biologiczno-geologiczno-geograficznym Uniwersytetu Sofijskiego im. św. Klemensa z Ochrydy. Od 1963 do 1978 pracował w instytucie zoologii Bułgarskiej Akademii Nauk. W 1978 został kierownikiem wydziału zoologii Narodowego Muzeum Przyrody przy akademii, a w 1985 przewodniczącym krajowej federacji speleologicznej. W W 1990 uzyskał doktorat z zakresu biologii, a także został wiceprezesem Bułgarskiego Związku Turystycznego. Od 1993 przez kilkanaście lat pełnił funkcję dyrektora Narodowego Muzeum Przyrody[1][2]. Jest autorem publikacji naukowych i popularnonaukowych, a także organizatorem wystaw fotograficznych[2].

Pod koniec lat 80. zaangażował się w działalność ekologicznego ruchu Ekogłasnost. W 1989 objął funkcję sekretarza opozycyjnego Związku Sił Demokratycznych. W 1990 został wybrany w skład konstytuanty (należał do sygnatariuszy bułgarskiej konstytucji), a w sierpniu tegoż roku zastąpił Żelu Żelewa na funkcji przewodniczącego SDS[1]. Pełnił tę funkcję do grudnia 1990. Ustąpił, gdy jego nazwisko znalazło się na ujawnionej liście 70 (na 400) posłów, którzy w okresie komunistycznym byli tajnymi współpracownikami bułgarskiej bezpieki[3].

W 1992 wystartował u boku Żorża Ganczewa jako kandydat na wiceprezydenta w wyborach prezydenckich. Otrzymali wówczas 16,8% głosów w pierwszej turze, zajmując 3. miejsce[4]. Dwukrotnie Petyr Beron ubiegał startował później w wyborach prezydenckich, nie odnosząc sukcesów. W 2001 otrzymał 1,1% głosów, a w 2006 poparło go 0,8% głosujących[4].

W 2005 został natomiast wybrany do Zgromadzenia Narodowego, w którym zasiadał do 2009. Mandat uzyskał z ramienia nacjonalistycznej koalicji skupionej wokół Ataki. Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego parlamentu 40. kadencji[2], w jej trakcie, po konflikcie z liderem partii Wolenem Siderowem, opuścił szeregi Ataki.

Jest wdowcem, ma syna Władimira[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Petar Kirilov Beron (ang.). omda.bg. [dostęp 2017-03-31].
  2. a b c d Петър Берон (bułg.). personi.dir.bg. [dostęp 2017-03-31].
  3. OPPOSITION LEADER IN BULGARIA QUITS (ang.). nytimes.com, 4 grudnia 1990. [dostęp 2017-03-31].
  4. a b European Election Database (ang.). nsd.uib.no. [dostęp 2017-03-31].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Petyr Beron (ur. 1940)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy