Peziza badia


Kustrzebka brunatna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Peziza badia) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Dwa owocniki kustrzebki brunatnej

Kustrzebka brunatna (Peziza badia Pers.) – gatunek grzybów z rodziny kustrzebkowatych (Pezizaceae)[1].

Spis treści

Systematyka i nazewnictwo | edytuj kod

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Peziza, Pezizaceae, Pezizales, Pezizomycetidae, Pezizomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi[1].

Niektóre synonimy[2]:

  • Galactinia badia (Pers.) Arnould 1893
  • Helvella cochleata Bolton 1789
  • Peziza badia var. badia Pers
  • Plicaria badia (Pers.) Fuckel
  • Pustularia badia (Pers.) Lambotte 1880
  • Scodellina badia (Pers.) Gray

Morfologia | edytuj kod

Owocniki

U młodych okazów kulisty, potem głębokomiskowaty, u starszych okazów rozpostarty i fałdziście powyginany. Średnica 2-8 cm. Wewnętrzna, płodna strona u młodych okazów ma kolor beżowy, potem ochrowobrązowy, na koniec ciemnobrązowy. Strona zewnętrzna jest bladobrązowa. Trzonu z reguły brak, dopiero u starszych okazów występuje w ziemi karłowaty trzon[3].

Miąższ

Jasnobrązowy (jaśniejszy od skórki), krucho-woskowaty, bez wyraźnego zapachu[4].

Wysyp zarodników

Bezbarwny. Zarodniki elipsowate, o powierzchni chropowatej i pokrytej brodawkami. Występuje na nich jedna lub dwie kropelki tłuszczu. Rozmiar: 17-20 × 9-12 μm[5].

Występowanie i siedlisko | edytuj kod

Gatunek w Europie Środkowej pospolity, rzadki jest tylko na podłożu wapiennym[4].

Saprotrof. Pojawia się od lata do pierwszych jesiennych przymrozków[4]. Rośnie zazwyczaj gromadnie w lasach iglastych i liściastych, także na leśnych drogach, na gołych gliniastych stokach[3].

Znaczenie | edytuj kod

Grzyb jadalny[4][3].

Gatunki podobne | edytuj kod

Podobna jest kustrzebka pęcherzykowata (Peziza vesiculosa) występująca na glebach żyznych[6].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2015-12-16].
  3. a b c Pavol Škubla: Wielki atlas grzybów. Poznań: Elipsa, 2007. ISBN 978-83-245-9550-1.
  4. a b c d Andreas Gminder: Atlas grzybów. Jak bezbłędnie oznaczać 340 gatunków grzybów Europy Środkowej. 2008. ISBN 978-83-258-0588-3.
  5. Na grzyby. [dostęp 2011-09-17].
  6. Till R. Lohmeyer, Ute Kũnkele: Grzyby. Rozpoznawanie i zbieranie. Warszawa: 2006. ISBN 978-1-40547-937-0.
Na podstawie artykułu: "Peziza badia" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy