Piaski sandrowe


Piaski sandrowe w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Piaski sandrowe (fluwioglacjalne), piaski wodnolodowcowe – luźna skała osadowa, osadzona na przedpolach moren czołowych przez wody lodowcowe rozmywające morenę czołową i płynące od czoła topniejącego lodowca. Pod względem uziarnienia są to najczęściej piaski dobrze przesortowane, niekiedy o krzyżowym uwarstwieniu[1], średnio obtoczone, luźne lub słabogliniaste, rzadziej gliniaste, często z wkładkami żwirów, dość zasobne w minerały łatwo wietrzejące.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Klasyfikacja uziarnienia gleb i utworów mineralnych.

Bibliografia | edytuj kod

  • JanJ. Flis JanJ., Szkolny słownik geograficzny, Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1986, ISBN 83-02-00870-2, OCLC 69305763 .
  • WojciechW. Jaroszewski WojciechW., LeszekL. Marks LeszekL., AndrzejA. Radomski AndrzejA., Słownik geologii dynamicznej, Warszawa: Wydawnictwa Geologiczne, 1985, ISBN 83-220-0196-7, OCLC 830183626 .
  • Łydka K., Petrologia skał osadowych, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa 1985r, ​ISBN 83-220-0209-2
Na podstawie artykułu: "Piaski sandrowe" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy