Pier Ferdinando Casini


Pier Ferdinando Casini w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pier Ferdinando (Pierferdinando) Casini (ur. 3 grudnia 1955 w Bolonii) – włoski polityk, były przewodniczący Izby Deputowanych, były europoseł, wieloletni parlamentarzysta.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Ukończył studia prawnicze.

Działalność polityczną podjął w ramach Chrześcijańskiej Demokracji, od 1980 był radnym Bolonii. Od 1983 do 2013 nieprzerwanie zasiadał w Izbie Deputowanych, sprawując mandat posła IX, X, XI, XII, XIII, XIV, XV i XVI kadencji.

Od 1994 do 2001 pełnił funkcję posła do Parlamentu Europejskiego IV i V kadencji[1].

W pierwszej połowie lat 90. znalazł się wśród założycieli Centrum Chrześcijańsko-Demokratycznego, będącego największą (obok Włoskiej Partii Ludowej) formacją powstałą na bazie rozwiązanej w wyniku afer korupcyjnych chadecji. Od 1994 przez siedem lat pełnił funkcję sekretarza krajowego CCD, będąc faktycznym przywódcą tej partii.

W 2001 po wygraniu wyborów przez centroprawicową koalicję powołano go na stanowisko przewodniczącego Izby Deputowanych, które zajmował do końca kadencji w 2006. W 2002 stanął na czele Unii Chrześcijańskich Demokratów i Centrum, współtworzonej m.in. przez jego dotychczasowe ugrupowanie.

Jako lider należących do Domu Wolności chadeków przez lata należał do sojuszników Silvia Berlusconiego. Był wymieniany jako kandydat na następnego przywódcę centroprawicy. W 2007 doprowadził jednak do wyjścia UDC z CdL, a przed przedterminowymi wyborami w 2008 odrzucił propozycję zblokowania list z Ludem Wolności. W 2013 z ramienia koalicji Z Montim dla Włoch został wybrany do Senatu XVII kadencji.

Przez kilka lat do 2015 był przewodniczącym Międzynarodówki Centrowych Demokratów[2]. W 2016 opuścił Unię Centrum, opowiadając się za kontynuowaniem współpracy z Nową Centroprawicą[3]. W lutym 2017 powołał nowe ugrupowanie pod nazwą Centristi per l’Europa[4]. W 2018 utrzymał mandat senatora w okręgu jednomandatowym jako kandydat centrolewicowej koalicji skupionej wokół Partii Demokratycznej[5].

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego
  2. Andrés Pastrana, nuevo presidente de la Internacional Demócrata de Centro (hiszp.). efe.com, 11 lipca 2015.
  3. Fuggi fuggi al Senato: i centristi guardano a Fi. E Alfano resta da solo (wł.). ilgiornale.it, 7 grudnia 2016.
  4. Nasce «Centristi per l’Europa». Con Casini, il ministro Galletti e D'Alia (wł.). ilsole24ore.com, 11 lutego 2017.
  5. Elezioni 4 marzo a Bologna, Casini eletto al Senato ma è tonfo Pd (wł.). ilrestodelcarlino.it, 5 marca 2018.
  6. M.P. z 2002 r. nr 18, poz. 320 – pkt 2.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Pier Ferdinando Casini" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy