Pierre Laval


Pierre Laval w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pierre Laval (ur. 28 czerwca 1883 w Châteldon, zm. 15 października 1945 we Fresnes) – francuski polityk.

Życiorys | edytuj kod

Po studiach prawniczych zamieszkał w Paryżu, gdzie od 1907 roku pracował jako adwokat. Zmobilizowany podczas I wojny światowej. Był członkiem SFIO, deputowanym z Aubervilliers, gdzie w 1923 roku objął stanowisko mera. Stopniowo oddalał się od lewicy. Począwszy od 1925 roku wielokrotnie pełnił stanowiska ministerialne, w 1931 roku został przewodniczącym parlamentu.

Podczas wizyty w Rzymie w 1935 roku wyraził nieformalną zgodę wobec Benito Mussoliniego na przyszłą agresję Włoch na Etiopię.

Mianowany szefem rządu Vichy przez marszałka Pétaina, uwierzył w ostateczne zwycięstwo III Rzeszy. Jako premier prowadził politykę kolaboracji z okupantem. Sądzony po wyzwoleniu, został skazany na karę śmierci i rozstrzelany na dziedzińcu więzienia we Fresnes. Charles de Gaulle nie skorzystał z prawa łaski. Kilka godzin przed egzekucją próbował popełnić samobójstwo, zażywając cyjanek potasu, został jednak odratowany[1].

Człowiek Roku 1931 tygodnika „Time”.

Przypisy | edytuj kod

  1. A. Beevor, A. Cooper, Paryż wyzwolony, Znak Horyzont, 2015, s. 222.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Pierre Laval" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy