Piestrówka różowawa


Piestrówka różowawa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Przekrój owocnika

Piestrówka różowawa (Rhizopogon roseolus (Corda) Th. M. Fries) – gatunek grzybów z rodziny piestrówkowatych[1].

Spis treści

Systematyka i nazewnictwo | edytuj kod

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Rhizopogonaceae, Boletales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w roku 1831 Corda nadając mu nazwę Splanchnomyces roseolus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w roku 1909 Th. M. Fries, przenosząc go do rodzaju Rhizopogin[1]. Niektóre synonimy[2]:

  • Hysterangium rubescens Tul. & C. Tul. 1843
  • Hysteromyces vulgaris Vittad. 1844
  • Melanogaster berkeleyanus Broome 1845
  • Rhizopogon luteorubescens A.H. Sm. 1966
  • Rhizopogon provincialis Tul. & C. Tul. 1851
  • Rhizopogon rubescens (Tul. & C. Tul.) Tul. & C. Tul. 1845
  • Rhizopogon vulgaris (Vittad.) M. Lange 1956
  • Splanchnomyces roseolus Corda 1831

Nazwę polską podali Barbara Gumińska i Władysław Wojewoda w 1983, dawniej przez S. Chełchowskiego gatunek ten opisywany był w polskim piśmiennictwie mykologicznym jako piestrówka letnia[3].

Morfologia | edytuj kod

Owocnik

Bulwiasty lub kulisty, o średnicy do 4 cm. Początkowo jest białawy, później bladożółtawy lub różowawy, z czasem coraz ciemniejszy, na koniec czerwonobrązowy. Powierzchnia marmurkowata, czasami pofałdowana, nieraz włókienkowato opleciona strzępkami. Do podłoża przymocowany jest nitkowatymi strzępkami grzybni[4][5].

Wnętrze owocnika

Miąższ gąbczasty, złożony z labiryntowatych komór. Za młodu białawy, później żółtobrązowy do czerwonawobrązowego, na starość brudnooliwkowy i rozpadający się; pod stosunkowo grubą i mocną ścianą podzielone na małe komory. Po uszkodzeniu nabiega czerwono. Jest bez zapachu, lub wydziela nieprzyjemny, słaby zapach podobny do zapachu benzyny[5][4].

Zarodniki

Bezbarwne, bladożółtawe, podłużnie eliptyczne. Rozmiar: 8-11 × 2-4,5 μm[5].

Występowanie | edytuj kod

Występuje w Ameryce Północnej, Europie, Australii oraz Japonii[6]. Rośnie na nagiej ziemi, w lasach sosnowych, a także w żwirku na łąkach nadrzecznych lub na leśnych drogach, przeważnie całkowicie na ziemi, czasami częściowo w ziemi. W Polsce jest dość pospolity[4]. Owocniki wytwarza od lipca do października. Najczęściej występuje pod sosnami i jodłami[5].

Znaczenie | edytuj kod

Grzyb mikoryzowy[3], niejadalny[5].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-03-05].
  2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-04-15].
  3. a b Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  4. a b c Edmund Garnweidner, Hertha Garnweidner, Alicja Borowska, Alina Skirgiełło: Grzyby : przewodnik do poznawania i oznaczania grzybów Europy Środkowej. Warszawa: MUZA SA, 2006, s. 206. ISBN 83-7319-976-4.
  5. a b c d e Barbara Gumińska, Władysław Wojewoda: Grzyby i ich oznaczanie. Warszawa: PWRiL, 1985. ISBN 83-09-00714-0.
  6. Discover Life Maps. [dostęp 2014-04-18].
Na podstawie artykułu: "Piestrówka różowawa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy