Pietro Campori


Pietro Campori w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pietro Campori (ur. ok. 1553 w Castelnuovo di Garfagnana, zm. 4 lutego 1643 w Cremonie) – włoski kardynał.

Życiorys | edytuj kod

Urodził się około 1553 roku w Castelnuovo di Garfagnana, jako syn Giammarii Camporiego i Vittorii Sandonnini[1]. Studiował na Uniwersytecie Pizańskim, gdzie uzyskał doktorat utroque iure[1]. Po przyjęciu święceń kapłańskich został sekretarzem nuncjusza Cesarego Speciany[1]. Został kanonikiem w Cremonie, a po śmierci swojego mentora wstąpił na służbę do kardynała Scipionego Caffarellego-Borghesego[1]. 19 września 1616 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny San Tommaso in Parione[2]. 17 marca 1621 roku został wybrany na biskupa Cremony, a 16 maja przyjął sakrę[2]. Osobiście nadzorował diecezję, w której w 1635 roku przeprowadził synod[1]. Był stronnikiem rodu Borghesów[1]. Zmarł 4 lutego 1643 roku w Cremonie[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g Pietro Campori (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2019-03-14].
  2. a b Pietro Campori (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2019-03-14].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Pietro Campori" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy