Piotr Aleksander Tarło


Piotr Aleksander Tarło w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Piotr Aleksander Tarło herbu Topór (ur. ok. 1580, zm. 1649), kasztelan lubelski w latach 1618-1630, wojewoda lubelski w latach 1630–1649.

Syn Jana, kasztelana małogoskiego, kasztelana radomskiego i wojewody lubelskiego i Agnieszki Szafraniec.

Życiorys | edytuj kod

Po śmierci ojca nim i jego starszym bratem opiekował się Stanisław Szafraniec z Pieskowej Skały. Zapewne pierwsze nauki pobierał w kalwińskiej szkole w Secyminie (według współczesnej pisowni Secemin). W 1605 wyjechał na studia do protestanckiego Strasburga gdzie przebywał dwa lata. W 1606 jest notowany jako student w Genewie. Po powrocie do Polski, biorąc pod uwagę bezpotomność wuja Andrzeja Szafrańca i wczesną śmierć brata zapewne przypuszczano, że stanie się ich następcą w Kościele kalwińskim. Nadzieje te okazały się płonne i ok. 1615 przeszedł na katolicyzm. Nie zerwał jednak zupełnie związków z dysydentami, np. nauczycielem jego synów był Andrzej Wiszowaty, a nawet wysłał ich na studia do Akademii Rakowskiej.

W 1613 był posłem na sejm, w 1618 zapewne w nagrodę za konwersje awansował na kasztelanię lubelską, a w 1630 został wojewodą lubelskim. Godność tę rodzina Tarłów z drobnymi przerwami utrzymała do 1744. Był elektorem Władysława IV Wazy z województwa lubelskiego w 1632[1]. W 1641 wyznaczony został senatorem rezydentem[2].

Potomstwo | edytuj kod

W pierwszym małżeństwie z Zofią Działyńską miał trzech synów:

  • 1. Mikołaj Tarło (zginął w Lowanium w 1632)
  • 2. Jan Aleksander Tarło (zm. 1680), wojewoda lubelski, wojewoda sandomierski
  • 3. Stefan Tarło
  • 4. Władysław Kazimierz

W drugim małżeństwie z Jadwigą z Lanckorońskich miał czterech synów:

Wojewodą lubelskim został po jego śmierci jego najstarszy żyjący syn.

Przypisy | edytuj kod

  1. Suffragia Woiewodztw y Ziem Koronnych, y W. X. Litewskiego, Zgodnie ná Naiásnieyssego Władisława Zygmunta ... roku 1632 ... Woiewodztwo Krákowskie., [b.n.s.]
  2. Volumina Legum, t. IV, Petersburg 1860, s. 21
Na podstawie artykułu: "Piotr Aleksander Tarło" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy