Piotr II Romanow


Piotr II Romanow w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Piotr II Aleksiejewicz, Пётр II Алексеевич (ur. 12 października?/ 23 października 1715 w Petersburgu, zm. 19 stycznia?/ 30 stycznia 1730 w Moskwie) – cesarz Rosji[2] w latach 1727-1730, wnuk cara Piotra I (1682-1725). Pochodził z dynastii Romanowów, której był ostatnim potomkiem w linii męskiej.

Spis treści

Dzieje | edytuj kod

W chwili przejęcia tronu po Katarzynie I (1725-1727) Piotr II miał 11 lat. Rządy regencyjne, zgodnie z wolą Katarzyny I, wyrażoną w jej testamencie, miały sprawować obie córki Piotra I, Anna i Elżbieta, pospołu z Najwyższą Tajną Radą. Faktycznie chłopiec znajdował się pod opieką i przemożnym wpływem księcia Aleksandra Mienszykowa, wówczas najbogatszego arystokraty (tytuł bojara został zniesiony przez Piotra Wielkiego) w Rosji. Miał on i jego rodzina wielkie plany wykorzystania młodego władcy dla swych rozlicznych interesów. W 1727 r. zaręczył go w wieku 11 lat, ze swą córką, 16-letnią Marią, ślub był wyznaczony w sierpniu. Ale Piotr poprzez swego przyjaciela – 18-letniego Iwana Dołgorukowa(ros.) związał się blisko z książęcą rodziną Dołgorukowowów, zwaśnioną z rodem Mienszykowów. Wkrótce też znienawidził księcia Mienszykowa i zarządził zesłanie go wraz z rodziną na daleką Syberię, a ich wielkie majątki nakazał skonfiskować.

4 lutego?/ 15 lutego 1728 Piotr II przyjechał do Moskwy na koronację, która odbyła się 25 lutego?/ 7 marca 1728.

Po upadku Mienszykowa dwór stał się areną walki o wpływ na młodego Piotra między Andriejem Ostermanem (jego głównym wychowawcą), Golicynami i Dołgorukowowymi. Zwyciężyli ci ostatni, wykorzystując przywiązanie Piotra II do młodego Iwana Dołgorukowa.

W podmoskiewskiej posiadłości Dołgorukowowów – Gorienki, Piotr wpadł w pułapkę zastawioną na niego przez Katarzynę Aleksjejewną Dołgorukową (siostrę Iwana), gotową na wszystko, żeby zostać carycą. Spełniając wszystkie życzenia cara, Dołgorukowowie na początku 1729 r. zdobyli nad nim nieograniczoną władzę, oddalając wszystkich swoich rywali i doprowadzając do zaręczyn 14-letniego Piotra II z 17-letnią Jekatieriną. Ceremonia ślubna została wyznaczona na 19 stycznia?/ 30 stycznia 1730[3].

Niespodziewanie w nocy 19 stycznia?/ 30 stycznia 1730 Piotr II zaraziwszy się ospą zmarł bezpotomnie. W ten sposób skończył się ród Romanowów w prostej linii męskiej. Następną cesarzową została jego ciotka (bratanica dziadka, cara Piotra I) Anna (1730–1740).

W 1728 odznaczony Orderem Orła Białego[4].

Genealogia | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Династия Романовых – Титулы.
  2. tytuł nieuznawany przez Rzeczpospolitą
  3. Петр II Алексеевич.
  4. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705–2008, 2008, s. 156.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Piotr II Romanow" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy