Piotr Kępiński


Piotr Kępiński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Piotr Kępiński (ur. 23 czerwca 1964 w Poznaniu[1][2]) – polski poeta i krytyk literacki.

Życiorys | edytuj kod

Uczęszczał do poznańskiego IV LO[1]. Następnie studiował filologię polską na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W latach 1997–1999 był zastępcą redaktora naczelnego „Czasu Kultury” oraz redaktorem naczelnym „Megaronu[1]. W latach 2006–2008 kierował działem kultura w „Dzienniku[2]. Od 2008 do 2011 był szefem działu Kultura w polskiej edycji „Newsweeka[3]. W tym samym czasopiśmie przez pięć lat był zastępcą szefa działu zagranicznego. Publikował m.in. w „Rzeczpospolitej”, „Życiu”, „Tygodniku Powszechnym” oraz w „Twórczości”. Od 2007 roku do 2016 juror Literackiej Nagrody Europy Środkowej – Angelus. Od roku 2017 do 2019 w jury Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej - Silesius[4].

Opublikował osiem tomów poetyckich oraz (napisaną wspólnie z Andrzejem Sikorskim) książkę Któż to opisze, któż to uciszy. Rozmowy z Wincentym Różańskim (1997). Nakładem Biura Literackiego w sierpniu 2007 ukazał się zbiór jego esejów Bez stempla. Opowieści o wierszach. Mieszkał w Warszawie[2], w latach 2010 - 2015 w Wilnie, a obecnie w Rzymie. Współpracuje z „Nową Europą Wschodnią[5]. W roku 2015 ukazała się jego książka, napisana wspólnie ze znanym litewskim pisarzem Herkusem Kunčiusem Rozmowa Litwina z Polakiem (wydawnictwo Kolegium Europy Wschodniej) do której przedmowę napisał Adam Michnik, zaś posłowie Leonidas Donskis. W 2016 roku Rozmowa... została przełożona na język litewski. Książka ukazała się w wydawnictwie Versus Aureus pod tytułem Lietuvio ir Lenko pokalbis, a jej pierwsza prezentacja miała miejsce na targach książki w Wilnie.

W 2017 roku w wydawnictwie Kolegium Europy Wschodniej ukazał się zbiór jego esejów o współczesnej kulturze litewskiej pt. Litewski spleen. Wśród bohaterów książki znaleźli się m.in. historyk Alfredas Bumblauskas, powieściopisarki: Kristina Sabaliauskaitė i Renata Šerelytė, pisarze: Sigitas Parulskis, Marius Ivaškevičius i Herkus Kunčius, filozof Leonidas Donskis, filmowiec Jonas Mekas oraz fotograficy: Vytautas Balčytis i Algirdas Šeškus. W tym samym roku Instytut Mikołowski opublikował jego tom poetycki Ludzkie nieludzkie. O książce pisał Krzysztof Siwczyk: "Kępiński (...) pracując na styku wielu kultur, odkrywa idiom poetyckiego pojednania między tym, co prywatne, a publiczne, metaforyczne i konkretne. Waga tych wierszy polega na ciągłym ruchu ku poetyckiej summie wrażeń ze świata pogranicza – tej jedynej krainy, która obywa się bez konstytucji, ideologii i polityki".

Twórczość | edytuj kod

  • poezja[2]
    • 1989 – Most przed źródłem (Ruch Artystyczny)
    • 1992 – Porcelana (Carmelitanum)
    • 1999 – Cudne historie (Zielona Sowa)
    • 1999 – Wszystko to więcej (Obserwator)
    • 2002 – Cień kości (Nowy Świat)
    • 2006 – Słona mgła (WBPiCAK)
    • 2010 – Na wynos! (WBPiCAK)
    • 2017 – Ludzkie nieludzkie (Instytut Mikołowski)
    • 2020 – Nieoczy (Instytut Mikołowski)
  • rozmowy
    • 1997 – Któż to opisze, któż to uciszy. Rozmowy z Wincentym Różańskim (wspólnie z Andrzejem Sikorskim) (Obserwator)
    • 1999 – Nie byłem Papkinem. Rozmowy z Jerzym Stasiukiem (wspólnie z Andrzejem Sikorskim) (Obserwator)
    • 2015 – Rozmowa Litwina z Polakiem (wspólnie z Herkusem Kunciusem) (Kolegium Europy Wschodniej)
    • 2016 – Lietuvio ir Lenko pokalbis (wspólnie z Herkusem Kunciusem) (Versus Aureus)
  • antologie
    • 1992 – Między pustymi imionami (Stowarzyszenie Pisarzy Polskich, Poznań)
    • 1993 – 11 (Już Jest Jutro, Poznań)
    • 2001 – Mariusz Czyżewski, Roman Honet. Antologia nowej poezji polskiej 1990-1999 (Zielona Sowa)
    • 2006 – Poza słowa. Antologia wierszy 1976-2006”. Wstęp, wybór i redakcja Tadeusz Dąbrowski, posłowie Marian Stala (Słowo/ obraz terytoria, Gdańsk)
    • 2008 – Słynni i świetni. Antologia poetów Wielkopolski debiutujących w latach 1989-2007, red. Maciej Gierszewski, Szczepan Kopyt (WBPiCAK)
    • 2011 – Poznań Poetów, red. Piotr Śliwiński (WBPiCAK)
    • 2012 – Biserka Rajcic, Moj poljski pesnički XX vek (Treći Trg)
    • 2012 – Poesia a contragolpe (Prensas de la Universidad Zaragoza)
    • 2013 – Biserka Rajčić, Rečnik Mlade Poljske Poezije (Treći Trg)
    • 2018 – Zawrót głowy. Antologia polskich wierszy filmowych, redakcja Darek Foks (Narodowe Centrum Kultury Filmowej, Łódź)
  • szkice w pracach zbiorowych, przedmowy
    • 2003 – Wiatr bez końca (o poezji Mariusza Grzebalskiego), w: Była sobie krytyka... Wybór tekstów z lat dziewięćdziesiątych i pierwszych. W opracowaniu i ze wstępem Dariusza Nowackiego i Krzysztofa Uniłowskiego (Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice)
    • 2009 – Wspomnienie świata, w: Melchior Wańkowicz. Szczenięce lata, Ziele na kraterze, Ojciec i Córki - korespondencja (Prószyński i S-ka)
    • 2010 – Wyrazy życia. Szkice o poezji Piotra Sommera. Pod redakcją Piotra Śliwińskiego (WBPiCAK, Poznań)
    • 2014 – Polityka wobec mniejszości narodowych na Litwie w stadium budowy państwa, w: Europa wobec wyzwań XXI wieku. Redakcja Alicja Bartuś (UM Oświęcim)
    • 2016 – Kontynent ranny jak zawsze, w: Rzeczy do nazwania. Wokół Kornhausera. Redakcja Adrian Gleń, Jakub Kornhauser (WBPiCAK, Poznań)

Nagrody i wyróżnienia | edytuj kod

  • 1993 – Medal Młodej Sztuki
  • 1997 – Poznański Przegląd Nowości Wydawniczych, wyróżnienie za książkę „Któż to opisze, któż to uciszy" (wspólnie z Andrzejem Sikorskim)

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Piotr Kepiński - szpial wojskowy przy ul. Grunwaldzkiej. poznanski.przewodnikliteracki.pl, 5 sierpnia 2014. [dostęp 2015-08-30].
  2. a b c d e Piotr Kępiński. biuroliterackie.pl. [dostęp 2015-08-29].
  3. Redakcja „Newsweeka” rozstaje się z kilkunastoma osobami. Press, 2011-10-26. [dostęp 2015-08-29].
  4. Jurorzy. silesius.wroclaw.pl. [dostęp 2017-04-05].
  5. Blog - Piotr Kępiński (link archiwalny). Nowa Europa Wschodnia. [dostęp 2015-08-31].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Piotr Kępiński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy