Piotr Langosz


Piotr Langosz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Piotr Jerzy Langosz (ur. 5 kwietnia 1951 w Świętochłowicach) — polski koszykarz, reprezentant kraju (rozegrał w drużynie narodowej 1972-1980: 103 mecze i zdobywając 1108 punktów), olimpijczyk z Monachium (1972), trener kadry narodowej.

Życiorys | edytuj kod

Syn Edwarda Stanisława i Heleny Róży Bremer, absolwent Liceum Ogólnokształcącego w Krakowie (1975) i tamtejszej AWF (1980) ze specjalizacją trenerską. Koszykarz Baildonu Katowice i Wisły Kraków (od 1968). Dwukrotny mistrz Polski (1974, 1976). Po zakończeniu kariery zawodniczej trener żeńskich zespołów Wisły Kraków i Olimpii Poznań. Trener męskiej kadry narodowej (1998-2000). Żonaty (Renata Wrona, koszykarka Wisły). Ma dwie córki. Mieszka pod Poznaniem.

Osiągnięcia | edytuj kod

Na podstawie[1][2], o ile nie zaznaczono inaczej.

Drużynowe
Reprezentacja
Trenerskie

Przypisy | edytuj kod

  1. Profil na archive.fiba.com (ang.). archive.fiba.com. [dostęp 17 grudnia 2017].
  2. 85 lat Krakowskiego Okręgowego Związku Koszykówki (pol.). kozkosz.pl. [dostęp 17 grudnia 2017].
  3. FIBA Intercontinental Cup 1972 (ang.). linguasport.com. [dostęp 5 lipca 2019].

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Piotr Langosz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy