Piotr Müller


Piotr Müller w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Piotr Józef Müller (ur. 2 maja 1989 w Słupsku) – polski polityk i prawnik, w 2018 podsekretarz stanu, a w 2019 sekretarz stanu w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego, członek Komitetu Stałego Rady Ministrów, poseł na Sejm VIII i IX kadencji, od 2019 sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów i rzecznik prasowy rządu.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Absolwent II Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza w Słupsku[1]. Był laureatem Olimpiady Wiedzy o Unii Europejskiej[2] i Olimpiady Wiedzy o Prawach Człowieka oraz finalistą Olimpiady Wiedzy o Polsce i Świecie Współczesnym i Olimpiady Historycznej[3]. Był stypendystą m.in. Prezesa Rady Ministrów i Ministra Edukacji Narodowej. W 2016 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie studiował w ramach Kolegium Międzyobszarowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych i Społecznych[4]. W latach 2010–2012 pełnił funkcję przewodniczącego Zarządu Samorządu Studentów Uniwersytetu Warszawskiego. Od 2013 do 2014 był przewodniczącym Parlamentu Studentów Rzeczypospolitej Polskiej[5][6]. W latach 2010–2014 był członkiem Senatu Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie zasiadał w komisji budżetu i finansów oraz komisji prawno-statutowej[7][8]. Był członkiem Komisji Dyscyplinarnej do spraw nauczycieli akademickich przy Radzie Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego[7][8] oraz ekspertem w Polskiej Komisji Akredytacyjnej[7][8], a w latach 2013–2014 również członkiem prezydium komisji[7][6]. W latach 2012–2016 wchodził w skład zarządu Fundacji Uniwersytetu Warszawskiego[7]. W latach 2017–2018 prowadził zajęcia w Instytucie Nauk Politycznych UW[9][10].

Został członkiem Prawa i Sprawiedliwości. W 2011 i 2015 bezskutecznie ubiegał się o miejsce w Sejmie RP z listy tego ugrupowania[11][12]. W 2015 uzyskał 5350 głosów, co stanowiło 1,15% głosów oddanych w okręgu wyborczym nr 26[12].

Od listopada 2015 do kwietnia 2017 był doradcą wiceprezesa Rady Ministrów Jarosława Gowina, a następnie dyrektorem biura ministra w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego[7]. Od lutego 2017 należał do zespołu legislacyjnego przygotowującego projekt ustawy reformującej system nauki i szkolnictwa wyższego. 15 stycznia 2018 został podsekretarzem stanu w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego[7], powierzono mu odpowiedzialność m.in. za koordynację zadań związanych z działem administracji rządowej szkolnictwo wyższe, w tym nadzór nad uczelniami oraz za nadzór nad prowadzeniem prac legislacyjnych[13]. We wrześniu 2018 powołany na przewodniczącego zespołu do spraw wdrażania reformy szkolnictwa wyższego i nauki[14]. Został też członkiem Komitetu Stałego Rady Ministrów oraz Komitetu Społecznego Rady Ministrów[15].

W grudniu 2018 uzyskał możliwość objęcia mandatu poselskiego po zmarłej Jolancie Szczypińskiej i po rezygnacji złożonej przez Piotra Karczewskiego, na co wyraził zgodę[16]. Ślubowanie poselskie złożył 28 grudnia 2018[17]. 7 stycznia 2019 powołany na funkcję sekretarza stanu w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego; został również członkiem dotychczasowych komitetów działających w ramach RM[18].

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2019 bezskutecznie ubiegał się o mandat posła do PE w okręgu obejmującym województwo pomorskie, zdobywając 10 573 głosy[19]. 4 czerwca 2019 został powołany na stanowiska sekretarza stanu w KPRM i rzecznika prasowego rządu[20].

W wyborach w tym samym roku z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję, otrzymując 26 892 głosy[21].

Wyróżnienia | edytuj kod

W 2019 został zaliczony do grona 50 najbardziej wpływowych polskich prawników poprzedniego roku w rankingu gazety „Dziennik Gazeta Prawna[22].

Życie prywatne | edytuj kod

Jest synem Edwarda Müllera[23].

Przypisy | edytuj kod

  1. Nasz absolwent Piotr Müller nowym wiceministrem nauki i szkolnictwa wyższego, lo2.slupsk.pl [dostęp 2018-01-20] .
  2. Osiągnięcia SKE, lo2.slupsk.pl [dostęp 2018-01-20] .
  3. O mnie, piotrmuller.pl [zarchiwizowane 2018-12-20] .
  4. Samorząd studencki w przepisach ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym: Praca magisterska, apd.uw.edu.pl [dostęp 2018-05-19] .
  5. Piotr Müller przewodniczącym PSRP, magiel.waw.pl, styczeń 2013 [dostęp 2018-12-19] .
  6. a b Skład PKA w latach 2012–2015 (IV kadencja), pka.edu.pl [dostęp 2018-07-13] .
  7. a b c d e f g Nowy wiceminister nauki i szkolnictwa wyższego, nauka.gov.pl, 15 stycznia 2018 [zarchiwizowane 2018-01-16] .
  8. a b c Szkolnictwo wyższe, piotrmuller.pl [zarchiwizowane 2018-12-20] .
  9. Media w polityce, usosweb.uw.edu.pl [dostęp 2018-06-16] .
  10. Przywództwo i zarządzanie w działalności studenckiej, usosweb.uw.edu.pl [dostęp 2018-06-16] .
  11. Serwis PKW – Wybory 2011, pkw.gov.pl [dostęp 2018-12-10] .
  12. a b Serwis PKW – Wybory 2015, pkw.gov.pl [dostęp 2018-03-27] .
  13. Zarządzenie ministra nauki i szkolnictwa wyższego z 11 kwietnia 2018 roku w sprawie zakresów czynności członków Kierownictwa Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Dziennik Urzędowy Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego – rok 2018, 11 kwietnia 2018 .
  14. Piotr Müller na czele Zespołu odpowiedzialnego za wdrażanie reformy, forumakademickie.pl, 11 września 2018 [dostęp 2018-09-12] .
  15. Funkcje społeczne i zawodowe, piotrmuller.pl [zarchiwizowane 2018-12-20] .
  16. Piotr Mueller posłem na Sejm, wnp.pl, 19 grudnia 2018 [dostęp 2018-12-20] .
  17. Piotr Müller, sejm.gov.pl [dostęp 2018-12-28] .
  18. Sekretarz Stanu, gov.pl [dostęp 2019-01-07] .
  19. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-05-27].
  20. Powołanie nowego rzecznika rządu, premier.gov.pl, 4 czerwca 2019 [dostęp 2019-06-04] .
  21. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-15].
  22. Słupszczanin Piotr Müller na liście najbardziej wpływowych prawników, prk24.pl, 29 stycznia 2019 [dostęp 2019-02-08] .
  23. Rodzina, piotrmuller.pl, 8 grudnia 2016 [zarchiwizowane 2018-12-20] .

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Piotr Müller" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy