Piotr Słuczewski


Piotr Słuczewski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Piotr Słuczewski (ur. 29 stycznia 1899 w Rostowie nad Donem, zm. ?) − pułkownik Armii Czerwonej, generał brygady LWP.

Absolwent gimnazjum matematyczno-przyrodniczego. Po rewolucji październikowej wstąpił do Gwardii Czerwonej; żołnierz 1 Proletariackiej Drużyny Krasnogwardyjskiej. Od maja 1918 żołnierz 39 Dywizji Piechoty, w lutym 1919 został komisarzem, potem pomocnikiem dowódcy w 2 Brygadzie 39 Dywizji. Od lutego do grudnia 1920 jako starszy instruktor polityczny 14 Dywizji Kawalerii Armii Konnej Budionnego walczył w wojnie z Polską. Brał również udział w wojnie domowej w Rosji na Kaukazie Północnym jako szef wydziału partyjnego 4 Dywizji Kawalerii Armii Konnej. Od stycznia do lipca 1921 dowódca 19 Pułku Kawalerii, następnie do lutego 1922 komendant dywizyjnej szkoły partyjnej 4 Dywizji Kawalerii, do stycznia 1923 dowódca 24 Pułku Kawalerii, do czerwca 1932 dowódca szkoły pułkowej 13 Pułku Kawalerii. W 1933 skończył studia w Wojskowej Akademii Inżynieryjnej w Moskwie i został inżynierem. Absolwent kursów partyjnych na Uniwersytecie w Swierdłowsku. 1933–1936 inżynier 3 Brygady Zmotoryzowanej Białoruskiego Okręgu Wojskowego, 1936–1941 oficer Sztabu Wojsk Inżynieryjnych Armii Czerwonej. Od lipca 1941 do kwietnia 1942 szef oddziału inżynieryjnego 31 Armii, 1942–1943 szef wojsk inżynieryjnych 4 Dywizji Piechoty. Od jesieni 1942 pułkownik Armii Czerwonej. 31 sierpnia 1944 został skierowany do służby w WP jako p.o. dowódcy Wojsk Inżynieryjno-Saperskich, a od września 1944 zastępca dowódcy i szef sztabu tych wojsk. 30 grudnia 1944 został mianowany generałem brygady WP przez Prezydium KRN. Od 1 VII do 5 X 1945 zastępca szefa Departamentu Wojsk Inżynieryjno-Saperskich MON, następnie zakończył służbę w WP i wrócił do ZSRR, gdzie służył w sztabach wojsk inżynieryjnych, a 1 lipca 1953 został przeniesiony do rezerwy.

Odznaczenia | edytuj kod

I odznaczenia radzieckie.

Przypisy | edytuj kod

  1. Uchwałą Prezydium Krajowej Rady Narodowej z 11 maja 1945 za bohaterskie czyny i dzielne zachowanie się w walce z niemieckim najeźdźcą. Odznaczenia Generałów Wojska Polskiego przez Prezydium Krajowej Rady Narodowej. „Polska Zbrojna”, s. 1, 12 maja 1945.  Por. Kazimierz Konieczny, Henryk Wiewióra: Karol Świerczewski Walter. Zbiory Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie. Warszawa: Wydawnictwo „Nasza Księgarnia”, 1971, s. 263.

Bibliografia | edytuj kod

  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. III: M-S, Toruń 2010, s. 448-449.
Na podstawie artykułu: "Piotr Słuczewski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy