Piotr Starzechowski


Piotr Starzechowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Piotr Starzechowski herbu Leliwa (ur. ok. 1474, zm. 1 kwietnia 1554) – duchowny katolicki. Kanonik poznański (1515), kantor przemyski (1522), wikariusz i oficjał generalny diecezji przemyskiej (1525-1527 i 1536-1540).

26 kwietnia 1540 mianowany arcybiskupem metropolitą lwowskim. Konsekrowany na biskupa 13 lutego 1541. W 1542 przeprowadził synod archidiecezjalny. Popierał budowę nowych kościołów w archidiecezji. Zmarł od apopleksji, został pochowany w Lwowskiej katedrze z nadgrobkiem[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. K. Niesiecki, Korona polska przy złotej wolności…, t. 4, s. 198.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Piotr Starzechowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy