Pistolet SIG-Sauer P220


Pistolet SIG-Sauer P220 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

SIG-Sauer P220pistolet skonstruowany w kooperacji szwajcarskiej firmy SIG i niemieckiej J. P. Sauer & Sohn w 1975 roku. W USA pistolet był przez pewien czas sprzedawany jako Browning BDA.

Historia konstrukcji | edytuj kod

W połowie lat siedemdziesiątych szwajcarska firma Schweizerische Industrie Gesellschaft (SIG) we współpracy z niemiecką firmą JP Sauer und Sohn opracowała nowy pistolet służbowy dla armii szwajcarskiej, który miał zastąpić używany w armii pistolet P210.

Produkcję tego pistoletu oznaczonego jako SIG-Sauer P220 (początkowo oznaczony jako Model 75) rozpoczęto w 1975 roku. Oprócz standardowej wersji dostosowanej do naboju pistoletowego 9 × 19 mm Parabellum, produkowane są również wersje na naboje: .45 ACP (11,43 × 23 mm), 7,65 mm Parabellum, 0,36-calowe Super i 0,22-calowe LR.

Konstrukcja | edytuj kod

Pistolet SIG-Sauer P220 jest bronią samopowtarzalną, działającą na zasadzie krótkiego odrzutu lufy. Ryglowanie przez podnoszenie tylnego końca lufy, której występy ryglowe wchodzą w wycięcia zamka. Mechanizm uderzeniowy kurkowy z kurkiem obrotowym odkrytym. Mechanizm spustowy z samonapinaczem. Pistolet posiada automatyczny bezpiecznik blokujący iglicę. Odbezpieczenie następuje podczas ściągania spustu. Napięty kurek może być zwolniony za pomocą dźwigni umieszczonej w lewej strony chwytu. Po wystrzeleniu ostatniego naboju z magazynka, zamek zatrzymuje się w tylnym położeniu.

Dane taktyczno-techniczne | edytuj kod


Na podstawie artykułu: "Pistolet SIG-Sauer P220" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy