Piwo dymione


Piwo dymione w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Piwa dymione Weizen i marcowe z browaru Schlankerla w Bambergu (Niemcy)

Piwo dymione – gatunek piwa warzonego z intensywnie podwędzanego, dymionego słodu[1]. Genezą produkcji takiego słodu był dawny proces jego suszenia. Słód suszony był dawniej w ozdowniach – suszarniach, w których słód poddawano suszeniu na rusztach (darach) z użyciem ognia[2]. Z czasem zauważono, że długie suszenie słodu połączone z dymieniem i wędzeniem nadaje piwu specyficzny aromat i smak.

Piwo dymione najbardziej rozpowszechnione jest w Niemczech w okolicach Bambergu we Frankonii (Rauchbier), w której wykorzystuje się dym z drzewa bukowego[3]. W Polsce przedstawicielem piwa dymionego było piwo Grodziskie, warzone ze słodów suszonych na drzewie dębowym. Obecnie ze względów ekonomicznych do wędzenia słodu w dymie wykorzystuje się węgiel i olej.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Marek Suliga. Cudowny smak piwa dymionego. „Pivaria”. 27 (14), s. 3, 2007. Wyd.: Krzysztof Żórawski. ISSN 1640-9205
  2. Dobiesław Karst: Technologia rzemieślniczej produkcji piwa we Wrocławiu w okresie średniowiecznym i nowożytnym na tle browarnictwa europejskiego. W: Piwo we Wrocławiu. Od średniowiecza po czasy współczesne. Wrocław: Muzeum Miejskie Wrocławia, 2002, s. 25. ISBN 83-917909-0-8.
  3. Michael Jackson: Piwa. Przegląd gatunków. Bielsko-Biała: Pascal, 1994, s. 17. ISBN 83-85412-42-5.
Na podstawie artykułu: "Piwo dymione" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy