Placówka Straży Celnej „Gorzyń”


Placówka Straży Celnej „Gorzyń” w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Rozmieszczenie placówek Straży Celnej Komisariatu Międzychód w 1926 .r

Placówka Straży Celnej „Gorzyń”[a] – jednostka organizacyjna Straży Celnej pełniąca w okresie międzywojennym służbę ochronną na granicy polsko-niemieckiej.

Spis treści

Formowanie i zmiany organizacyjne | edytuj kod

Na wniosek Ministerstwa Skarbu, uchwałą z 10 marca 1920 roku, powołano do życia Straż Celną[3]. Od połowy 1921 roku jednostki Straży Celnej rozpoczęły przejmowanie odcinków granicy od pododdziałów Batalionów Celnych[4]. Proces tworzenia Straży Celnej trwał do końca 1922 roku[5]. Placówka Straży Celnej „Górzyn” weszła w podporządkowanie komisariatu Straży Celnej „Międzychód” z Inspektoratu SC „Międzychód”[2].

W drugiej połowie 1927 roku przystąpiono do gruntownej reorganizacji Straży Celnej[6]. W praktyce skutkowało to rozwiązaniem tej formacji granicznej. Ochronę granicy północnej, zachodniej i południowej granicy państwa przejęła powołana z dniem 2 kwietnia 1928 roku Straż Graniczna[7].

Funkcjonariusze placówki | edytuj kod

Kierownicy placówki

Obsada personalna placówki w 1926[1]:

  • przodownik Antoni Kaszkowiak (152)
  • strażnik Władysław Pawlik (408)
  • strażnik Andrzej Kasper (1153)
  • strażnik Józef Błażek (1035)
  • strażnik Władysław Żarna (1578)
  • strażnik Józef Wojnowski (383)
  • strażnik Feliks Pisarzewski (3263)
  • strażnik Jan Niedźwiecki (3258)
  • strażnik Józef Dykierek (1715)

Uwagi | edytuj kod

  1. Autorzy Kalendarza z szematyzmem funkcjonariuszy Straży Celnej na rok 1927 i Piotr Kozłowski w: Straż Celna zapomnianą formacją graniczną II Rzeczypospolitej – dyslokacja jednostek granicznych w 1926 roku używają nazwy „Górzyn”[1][2]. Prawdopodobnie chodzi o miejscowość Gorzyń.
  2. Przy nazwiskach w nawiasach podano numery służbowe funkcjonariuszy Straży Celnej[1]

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Szematyzm Straży Celnej 1927 ↓, s. 198.
  2. a b Kozłowski 2012 ↓, s. 27.
  3. Dominiczak 1975 ↓, s. 130.
  4. Piekarz 2017 ↓, s. 28.
  5. Dominiczak 1997 ↓, s. 250.
  6. Kula 1994 ↓, s. 40.
  7. Goryński 2012 ↓, s. 226.

Bibliografia | edytuj kod

  • Henryk Dominiczak: Granica polsko–niemiecka 1919–1939. Z dziejów formacji granicznych. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975.
  • Henryk Dominiczak: Granice państwa i ich ochrona na przestrzeni dziejów 966–1996. Warszawa: Wydawnictwo „Bellona”, 1997. ISBN 83-11-08618-4. OCLC 37244743. (pol.)
  • Marek Jabłonowski, Bogusław Polak: Polskie formacje graniczne 1918−1839. Tom II. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej, 1999. ISBN 83-87424-77-3.
  • Kalendarz z szematyzmem funkcjonariuszy Straży Celnej na rok 1927, Nakładem Zarządu Internatu imienia dra Władysława Rasińskiego dla Dzieci Funkcjonariuszy Straży Celnej, 1927 .
  • Piotr Kozłowski. Straż Celna zapomnianą formacją graniczną II Rzeczypospolitej – dyslokacja jednostek granicznych w 1926 roku. „Problemy Ochrony Granic”. 50, 2012. Kętrzyn: Centrum Szkolenia Straży Granicznej w Kętrzynie. ISSN 1505-1757
  • Henryk Mieczysław Kula: Polska Straż Graniczna w latach 1928-1939. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1994. ISBN 8311082671.
  • Karolina Piekarz. Polskie formacje graniczne 1918 – 1924. „Mówią Wieki”. 2s, 2017. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Mówią Wieki”. ISSN 1897-8088
Na podstawie artykułu: "Placówka Straży Celnej „Gorzyń”" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy