Placówka wywiadowcza KOP nr 5


Placówka wywiadowcza KOP nr 5 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Placówka wywiadowcza KOP nr 5 – organ wykonawczy wywiadu Korpusu Ochrony Pogranicza.

Spis treści

Formowanie i zmiany organizacyjne | edytuj kod

Placówka wywiadowcza KOP nr 5 Stołpce powstała w lipcu 1929 roku w Baranowiczach[1]. Wchodziła w skład Brygady KOP „Nowogródek”[2]. Pod względem pracy wywiadowczej podlegała szefowi ekspozytury Oddziału II nr 1 „Wilno”[3], pod względem pracy kontrwywiadowczej szefowi samodzielnego referatu informacyjnego DOK IX Brześć[4], a pod względem wyszkolenia wojskowego dowódcy Brygady KOP „Nowogródek”[5]. Zgodnie z etatem placówka liczyła 3 oficerów[b], 3 podoficerów i 4 szeregowych[4]. Pod względem administracyjno-gospodarczym placówkę przydzielono do 8 batalionu KOP[6]. W 1937 jednostką administracyjną dla placówki nr 5 był batalion KOP „Stołpce”[7].

W 1939 roku placówka wywiadowcza KOP nr 5 „Stołpce” podlegała nadal szefowi ekspozytury Oddziału II nr 1 „Wilno”[8] i stacjonowała w Stołpcach.

Obsada personalna placówki | edytuj kod

Kierownicy placówki
  • kpt Józef Herzog (1929 – )
  • por. Jerzy Fryzendorf (4 IV 1933[9] − )
  • kpt. Leon Jaszczukowski (27 VIII 1933[10] − )

Obsada placówki w lipcu 1929[11]

  • kierownik placówki − kpt. Herzog Józef
  • oficer ofensywny − vacat
  • oficer kontrwywiadu − por. Grabowski Edward

Obsada personalna w marcu 1939 roku[12][c]:

  • kierownik placówki – kpt. adm. (piech.) Leon Jaszczukowski
  • oficer placówki – kpt. piech. Karol Hipolit Radomski
  • oficer placówki – por. adm. (kaw.) Włodzimierz Prokopowicz

Uwagi | edytuj kod

  1. Zarządzenie szefa sztabu KOP ppłk. dypl. Franciszka Węgrzyna w sprawie używania w dowództwie KOP kryptonimów zamiast nazw jednostek KOP → Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 428
  2. Byli to: kierownik placówki (major), oficer do spraw wywiadu zaczepnego (kapitan), oficer do spraw kontrwywiadu i spraw przemytniczych (kapitan) → Zarządzenie nr L.dz.KOP.1150/Tjn./Wyw./29 ↓, s. 1/zał.1
  3. Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939[13].

Przypisy | edytuj kod

  1. Zarządzenie nr L.dz.KOP.1150/Tjn./Wyw./29 ↓, s. 1.
  2. Prochwicz 2003 ↓, s. 41.
  3. Prochwicz 2003 ↓, s. 50.
  4. a b Prochwicz 2003 ↓, s. 40.
  5. Zarządzenie nr L.dz.7580/Wyw.Org./31 ↓, s. 2.
  6. Zarządzenie nr L.dz.KOP.1150/Tjn./Wyw./29 ↓, s. 2.
  7. Zarządzenie nr L.500/Tjn.Og.Org/37 ↓, s. 2 zał. 47.
  8. Prochwicz 2002 ↓, s. 32.
  9. Obsada oficerska wywiadu KOP ↓, s. 6.
  10. Obsada oficerska wywiadu KOP ↓, s. 9.
  11. Polak 1999 ↓, s. 98.
  12. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. 921.
  13. Rocznik oficerski 1939 ↓, s. VI.

Bibliografia | edytuj kod

  • Bogusław Polak: Polskie formacje graniczne. Dokumenty organizacyjne. Wybór źródeł. T.1. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej, 1999. ISBN 83-87424-84-6.
  • Jerzy Prochwicz: Formacje Korpusu Ochrony Pogranicza w 1939 roku. Warszawa: Wydawnictwo Neriton, 2003. ISBN 83-88973-58-4.
  • Jerzy Prochwicz. Wywiad Korpusu Ochrony Pogranicza 1924-1939. „Problemy Ochrony Granic”. 22, 2002. 
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. T. 29. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego. Biblioteka Jagiellońska, 2006. ISBN 83-7188-899-6.
  • Regina Czarnecka: Oddział II Sztabu Głównego (Generalnego) w latach 1921-1939. [dostęp 2016-03-04].
  • Zarządzenie dowódcy Korpusu Ochrony Pogranicza w sprawie reorganizacji służby wywiadu nr L.dz.KOP.1150/Tjn./Wyw./29 z 15 lipca 1929 roku.
  • Zarządzenie dowódcy Korpusu Ochrony Pogranicza w sprawie reorganizacji służby wywiadowczej nr L.dz.7580/Wyw.Org./31 z 19 listopada 1931 roku.
  • Zarządzenie dowódcy KOP w sprawie reorganizacji Korpusu Ochrony Pogranicza („R.3” I Faza) nr L.500/Tjn.Og.Org/37 z 23 lutego 1937 roku.
  • Wykazy imienne całkowitej obsady oficerskiej oraz zmian stanu oficerów Szefostwa Wywiadu Korpusu Ochrony Pogranicza w latach 1933-1935 → Archiwum Straży Granicznej. Szczecin.
  • Marek Jabłonowski, Włodzimierz Jankowski, Bogusław Polak, Jerzy Prochwicz: O niepodległą i granice. Korpus Ochrony Pogranicza 1924-1939. Wybór dokumentów. Warszawa-Pułtusk: Wyższa Szkoła Humanistyczna w Pułtusku. Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, 2001. ISBN 83-88067-48-8.
Na podstawie artykułu: "Placówka wywiadowcza KOP nr 5" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy