Plac Inwalidów w Krakowie


Na mapach: 50°04′11,2″N 19°55′32,3″E/50,069780 19,925629

Plac Inwalidów w Krakowie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Plac Inwalidów – plac w Krakowie u zbiegu ulic Królewskiej, Juliusza Lea, Karmelickiej oraz Alej Trzech Wieszczów.

Wytyczony w latach 30. XX wieku na planie trójkąta. W roku 1937 otrzymał obecną nazwę. W latach 1955–1991 był to Plac Wolności. Od roku 1958 do 1991 pośrodku placu stał Pomnik Braterstwa w formie wysokiego obelisku, upamiętniający wejście do miasta Armii Czerwonej 18 stycznia 1945.

Spis treści

Zabudowa | edytuj kod

Po południowej stronie placu znajduje się Park Krakowski. W północnym narożniku, u zbiegu ulic Królewskiej i Pomorskiej znajduje się Dom Śląski a w nim Oddział „Ulica Pomorska” Muzeum Krakowa.

W kulturze | edytuj kod

Zabudowa Placu Inwalidów wystąpiła w filmie Andrzeja Wajdy Człowiek z marmuru jako siedziba Urzędu Bezpieczeństwa, do którego udawał się Mateusz Birkut.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 2020-09-30. [dostęp 2020-12-03].

Źródła | edytuj kod

  • Praca zbiorowa Encyklopedia Krakowa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa-Kraków 2000, ​ISBN 83-01-13325-2
  • Praca zbiorowa Zabytki Architektury i budownictwa w Polsce. Kraków, Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji, Warszawa 2007, ​ISBN 978-83-9229-8-1
Na podstawie artykułu: "Plac Inwalidów w Krakowie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy