Plebiscyt Przeglądu Sportowego 1976


Plebiscyt Przeglądu Sportowego 1976 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Plebiscyt Przeglądu Sportowego 1976 – 42. edycja Plebiscytu „Przeglądu Sportowego” na najlepszego sportowca Polski 1976 roku.

Spis treści

Charakterystyka | edytuj kod

Redakcja dziennika sportowego „Przegląd Sportowy” po raz 42. zorganizowała wybór polskiego sportowca, który zdaniem głosujących był najlepszym tzn. jego dokonanie i wynik oceniono najwyżej w 1976 (mistrzostwo olimpijskie, mistrzostwo świata, mistrzostwo Europy, pobicie rekordu świata czy Europy). Czytelnicy, kibice czy sympatycy sportu mieli tym razem ułatwione zadanie, bowiem w 1976 roku rozgrywane były zawody najwyższej rangi m.in. zimowe i letnie igrzyska olimpijskie, z których tradycyjnie Polacy przywozili liczne medale, również z najcenniejszego kruszcu. Na plebiscyt napłynęła rekordowa liczba 134 526 kuponów od głosujących[1]. Wśród kuponów (poza kuponami z Polski) znalazły się również głosy z zagranicy (z 28 krajów)[1]. Tradycyjnie na balu mistrzów sportu (styczeń 1977) odbyło się oficjalne ogłoszenie wyników i wręczenie nagród.

Wyniki | edytuj kod

Pierwsze miejsce zdobyła już po raz czwarty (poprzednio 1965, 1966 i 1974) Irena Szewińska, która na rozgrywanych w lipcu 1976, 21. letnich igrzyskach olimpijskich w Montrealu zdobyła złoty medal w lekkoatletyce, w biegu na 400 m, a ponadto ustanowiła rekord świata w finale tych zawodów rezultatem – 49,29 sek. Drugie miejsce przypadło Jackowi Wszole, który na tej samej olimpiadzie zdobył złoty medal w lekkoatletyce, w skoku wzwyż, a ponadto 8 września na mityngu w Koblencji pobił rekord Europy w skoku wzwyż rezultatem – 2,29 m. Natomiast trzecie miejsce zdobył Wojciech Fibak, który w maju zdobył wraz z Karlem Meilerem (RFN) tytuł tenisowego mistrza świata wersji WCT (ang. World Championship Tennis) w deblu, na rozgrywanych w Kansas City (Stany Zjednoczone) finałach deblowych MŚ, a ponadto awansował cyklem turniejów Grand Prix do rozgrywanych w grudniu finałów turnieju Masters w Houston (Stany Zjednoczone) w grze pojedynczej (8. w klasyfikacji końcowej), na których awansował niespodziewanie do finału, gdzie przegrał po zaciętej walce (2:3) ze zwycięzcą Hiszpanem Manuelem Orantesem.

Ponadto przyznano dwa inne tytuły[2]:

  • Tytuł honorowego sportowca 1976 roku – kpt. Kazimierz Jaworski (za zajęcie 3. miejsca w klasyfikacji generalnej w transatlantyckich regatach samotnych żeglarzy)
  • Tytuł najlepszego trenera 1976 rokuHubert Wagner (za zdobycie przez polskich siatkarzy złotego medalu na igrzyskach olimpijskich w Montrealu)

Uwagi | edytuj kod

  1. Ósme miejsce zajął Kazimierz Lipień, który ze względu na przekroczenie przepisów dewizowych podczas wyjazdu za granicę został ostatecznie skreślony z listy. Pozostałych sportowców od miejsca 9. do 20. wobec tego przesunięto o jedną pozycję w górę (Chmielewski i Żochowski 1977 ↓, s. 404).

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Chmielewski i Żochowski 1977 ↓, s. 403.
  2. a b Chmielewski i Żochowski 1977 ↓, s. 404.

Bibliografia | edytuj kod

  • Zbigniew Chmielewski, Ryszard Żochowski: Kalejdoskop sport 1976. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza RSW „Prasa-Książka-Ruch”, 1977. OCLC 5664348.
  • Plebiscyt ROK PO ROKU – 1976. plebiscyt.przegladsportowy.pl. [dostęp 2012-04-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-03)].
Na podstawie artykułu: "Plebiscyt Przeglądu Sportowego 1976" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy