Połać dachowa


Połać dachowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Fragment połaci dachowej Części dachu

Połać dachowa – określenie poszczególnych górnych powierzchni dachu[1]. Linie ograniczające połacie to:

  • okap – najniższa, najczęściej pozioma krawędź połaci do której przymocowuje się rynny;
  • kalenica główna (grzbiet) – górna krawędź dachu na przecięciu połaci dachowych;
  • naroże – skośna krawędź wypukła na przecięciu dwóch połaci pod kątem ostrym;
  • kosz – krawędź wklęsła na przecięciu dwóch połaci pod kątem rozwartym (linia koszowa), ułatwia odpływ wody z opadów atmosferycznych najczęściej do rynny dachowej;
  • krawędź szczytowa – odgraniczenie połaci od pionowego szczytu budynku (ściany szczytowej)[1].

Nachylenie połaci dachowej uzależnione jest od miejscowych warunków klimatycznych[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Szolginia 1982 ↓, s. 70.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Połać dachowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy