Pośrednia Garajowa Ławka


Na mapach: 49°10′39,4″N 20°00′29,2″E/49,177611 20,008111

Pośrednia Garajowa Ławka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pośrednia Garajowa Ławka (słow. Prostredná Garajova lávka[1]) – jedna z licznych przełęczy w Grani Hrubego w słowackich Tatrach Wysokich. Oddziela ona Pośrednią Garajową Turnię na południowym wschodzie od Skrajnej Garajowej Turni na północnym zachodzie. Jej siodło nie jest dostępne żadnymi znakowanymi szlakami turystycznymi, mają na nie dostęp jedynie taternicy. Na przełęczy znajduje się drobna turniczka[2].

Pośrednia Garajowa Ławka to przedostatnia na północny zachód przełączka w Grani Hrubego i zarazem środkowa z trzech Garajowych Ławek (pozostałe to Zadnia Garajowa Ławka i Skrajna Garajowa Ławka), których nazwy – podobnie jak nazwy Garajowych Turni – pochodzą od niedalekiej Dolinki Garajowej, a tej z kolei, jak i wielu innych obiektów w tym rejonie Tatr, od nazwiska niejakiego Garaja, wspólnika Juraja Jánošíka[1].

Pierwszego wejścia dokonali przy przejściu granią Józef Bajer, Stanisław Konarski i Ignacy Król 4 sierpnia 1906 r.[2]

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 308, 332–333. ISBN 83-01-13184-5.
  2. a b Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część VIII. Młynicka Przełęcz – Krywań. Warszawa: Sport i Turystyka, 1956, s. 56, 79.
Na podstawie artykułu: "Pośrednia Garajowa Ławka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy