Pożegnanie Ojczyzny


Pożegnanie Ojczyzny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest najnowsza wersja przejrzana, która została oznaczona 21 cze 2020. Od tego czasu wykonano 1 zmianę, która oczekuje na przejrzenie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pożegnanie Ojczyznypolonez fortepianowy w tonacji a-moll autorstwa najprawdopodobniej Michała Kleofasa Ogińskiego, jeden z najbardziej znanych polskich polonezów, szczególnie tych z doby przedchopinowskiej.

Spis treści

Charakerystyka ogólna | edytuj kod

Polonez ukazał się drukiem w roku 1794. Jego rękopis nie zachował się[1]. Należy do gatunku polonezów melancholijnych (a więc nie jest tańcem użytkowym, lecz stylizowanym), powstałego na przełomie XVIII-XIX ww. w okresie sentymentalizmu, kiedy w całej Europie styl klasyczny zaczął ustępować miejsca romantyzmowi. Jako utwór muzyczny, polonez „Pożegnanie Ojczyzny” wywarł duży wpływ na innych kompozytorów. U zarania niepodległości Białorusi pojawił się także projekt stworzenia hymnu Białorusi opartego właśnie na melodii poloneza „Pożegnanie ojczyzny” Ogińskiego (tzw. „Poloneza Ogińskiego”).

Popularność | edytuj kod

Jest to jeden z najbardziej znanych w Polsce polonezów. Niegdyś był nieodłącznym tańcem wykonywanym przez maturzystów na rozpoczęcie komersu. Współcześnie studniówkę rozpoczyna nie tylko polonez Ogińskiego, ale równie często polonez skomponowany przez Wojciecha Kilara do filmu Pan Tadeusz. W czasach PRL popularnym polonezem wykorzystywanym przez maturzystów był Polonez Warszawski Tadeusza Sygietyńskiego.

Polonezem Ogińskiego orkiestra żegnała transatlantyk MS Batory w Gdyni. Aktualnie wykonywany jest przy prezentacji organów w Świętej Lipce oraz po zapowiedzi pociągu Polonez w Mińsku,

Film Polonez Ogińskiego | edytuj kod

Utwór ten posłużył jako główny wątek radzieckiego filmu Polonez Ogińskiego (Belarusfilm, 1971) o pseudohistorycznej fabule. W czasie okupacji hitlerowskiej poloneza wykonuje na organach organista-Polak, ukrywający się w (od września 1939 r.) białoruskim Zdzięciole i pomagający radzieckim partyzantom. Film przyczynił się do niezwykłej popularności Poloneza w krajach byłego ZSRR.

Numizmatyka | edytuj kod

Fragment szóstego taktu poloneza został przedstawiony w kolażu na odwrocie banknotu o nominalnej wartości 50 białoruskich rubli w 2009 roku.

Przypisy | edytuj kod

  1. Małgorzata Kosińska: Sylwetki – Michał Kleofas Ogiński na culture.pl, dostęp 14 września 2009

Bibliografia | edytuj kod

Odsłuchaj | edytuj kod


Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Pożegnanie Ojczyzny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy