Pobiednik Wielki


Na mapach: 50°04′55″N 20°12′22″E/50,081944 20,206111

Pobiednik Wielki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pobiednik Wielkiwieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim, w gminie Igołomia-Wawrzeńczyce (na jej południowo zachodnim krańcu).

Wieś położona w końcu XVI wieku w powiecie proszowskim województwa krakowskiego była własnością klasztoru norbertanek na Zwierzyńcu w Krakowie[1]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.
Integralne części miejscowości: Brzostek, Dubinek, Kolonia, Komora[2].

Wieś graniczy od zachodu z dawnymi wsiami Cło i Wolica (wchodzącymi obecnie w granice administracyjne miasta Krakówdzielnicy Nowa Huta), od północy z Tropiszowem, od wschodu z Igołomią, od południa z Pobiednikiem Małym. Terytorium wsi leży w wąskim klinie kotliny Sandomierskiej, obejmującym pradolinę Wisły. Północną granicę stanowi droga krajowa nr 79 Kraków – Sandomierz, która stanowi kontynuację dawnego traktu.

Na przełomie XIX/XX w. wzdłuż traktu zaczęto budować zabudowania m.in. folwark Komora (pierwotnie rosyjska komora celna, zburzona w 1976 r.) oraz osiedle Brzostek powstałe w 1857 roku. Po drugiej stronie drogi rozpościera się równina lotniska Aeroklubu Krakowskiego, która sięga aż po dawne tereny dworskie Tropiszów. Na terenie wsi znajdują się dawne stawy rybne.

Kalendarium | edytuj kod

  • 1254, 1256 – najstarsze wzmianki o Pobiedniku jako własności klasztoru norbertanek zwierzynieckich /KDP III s.218 /;
  • 1276 – klasztor zwierzyniecki powierza Henrykowi i Geraldowi – mieszczanom krakowskim osadzenie wsi Lubocza i Pobiednik na prawie magdeburskim /LDM IV,nr 878/;
  • 1857 – powstanie osady Brzostek jako kolonii w której osadzono m.in. inwalidów wojny rosyjsko–tureckiej;
  • 5 maja 1863 – na polach Pobiednika rozegrała się bitwa powstańcza wojsk rosyjskich z oddziałem powstańców styczniowych. Oddział kapitana Stefana Malczewskiego (170 osób) stoczył potyczkę z przeważającymi siłami wroga. W wyniku całodobowej bitwy śmierć ponieśli wszyscy powstańcy. Ich zwłoki zostały wrzucone do masowego grobu i zapomniane;
  • 1934/35 – budowa lotniska w Pobiedniku Wielkim;
  • W czasie kampanii wrześniowej stacjonowała tu 23 Eskadra Towarzysząca[3].

Zobacz też: Pobiednik Mały

Przypisy | edytuj kod

  1. Województwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 2008, s. 103.
  2. GUS. Rejestr TERYT
  3. Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1991, s. 361. ISBN 83-206-0795-7.
Na podstawie artykułu: "Pobiednik Wielki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy