Pochówek szkieletowy


Pochówek szkieletowy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Historyczny pochówek szkieletowy

Pochówek szkieletowy, grób szkieletowy, inhumacja – obrzęd pogrzebania zwłok w formie złożenia niespalonego ciała do grobu[1][2]. Ciała mogą zostać pochowane w trumnie lub owinięte w całun i złożone w grób wyłożony deskami[2]. Praktykowane przez człowieka współczesnego i poprzedzające go gatunki hominidów[3]. Dominujący sposób pochówku do około X wieku p.n.e.[3]

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Grób szkieletowy (pol.). W: sjp.pwn.pl [on-line]. [dostęp 2014-04-18].
  2. a b Weklice - cmentarzysko ludności kultury wielbarskiej (pol.). www.iaepan.edu.pl. [dostęp 2014-04-18].
  3. a b Agnieszka Krzemińska: Trumna czy urna? (pol.). www.polityka.pl, 2011-11-09. [dostęp 2014-04-18].
Na podstawie artykułu: "Pochówek szkieletowy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy