Pochwała łysiny


Pochwała łysiny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pochwała łysinytraktat Synezjusza z Cyreny[1], będący przykładem gatunku nazywanego adoksografią[2], stanowiącego parodię rozważań filozoficznych, poprzez zastosowanie typowego dla filozofii języka i logicznej argumentacji w odniesieniu do przedmiotu błahego, jak na przykład brak włosów u autora.

Pochwała łysiny stanowiła odpowiedź na dzieło Diona Chryzostoma pt. Pochwała włosów[3] (gr. Διωνος κομης εγκωμιον).

Utwór przełożył na język polski Leon Kotyński.

Przypisy | edytuj kod

  1. Synesius (ang.). studylight.org. [dostęp 2017-01-13].
  2. Adoxography (ang.). worldwidewords.org. [dostęp 2017-01-13].
  3. Annette H. Tomarken: The Smile of Truth: The French Satirical Eulogy and Its Antecedents. Princeton: Princeton University Press, cop. 1990, s. 71. ISBN 0-691-06791-0.

Bibliografia | edytuj kod

  • Synezjusz z Cyreny: Pochwała łysiny, przeł. i wstępem opatrzył Leon Kotyński. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1962, seria: Biblioteka "Jednorożca".
Na podstawie artykułu: "Pochwała łysiny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy