Podesta


Podesta w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Podesta (z wł. podestá [podesˈta], potestá; władza) – w niektórych średniowiecznych włoskich republikach miejskich najwyższy urzędnik o uprawnieniach sądowniczych i wojskowych. Mianowany (dla zachowania bezstronności) spośród obcych książąt i rycerzy, niezwiązanych z miejscowymi ugrupowaniami. Urząd ustanowiony w XII wieku przez cesarza Fryderyka I Barbarossę.

Początkowo kadencja podesty trwała od sześciu do dwunastu miesięcy a wybierany był w większości przypadków mężczyzna pochodzący spoza miasta. Zakazane były małżeństwa podesty z obywatelami miasta czy też przyjmowanie prezentów miało to zapewnić bezstronność w rozsądzaniu sporów[1].

Przetrwał do XVI wieku. W faszystowskich Włoszechburmistrz.

Przypisy | edytuj kod

  1. Wielka Historia Świata - Późne średniowiecze. Praca zbiorowa pod redakcją naukową Macieja Salamona. T. 5. Kraków: Oficyna Wydawnicza FOGRA, 2005, s. 169. ISBN 83-85719-89-X.
Na podstawie artykułu: "Podesta" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy