Podniebienie (architektura)


Podniebienie (architektura) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Podniebienie – widoczna z dołu (z wnętrza pomieszczenia) powierzchnia sklepienia.

Podniebienie pokryte jest tynkiem, zdobione technikami malarskimi (freskami, polichromią) lub sztukaterią. Podniebieniem nazywana jest również dolna powierzchnia biegu schodów.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Podniebienie (architektura)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy