Podwójna artykulacja


Podwójna artykulacja w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Podwójna artykulacja – dwoistość. Jednostki niższego poziomu (fonemy, które nie mają znaczenia) łączą się w jednostki wyższego poziomu (morfemy, które mają znaczenie), a te łączą się w zdania[1]. Ta analiza i to pojęcie zostały najpierw przeprowadzone przez francuskiego językoznawcę André Martinet[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Julie Sedivy: The Unusual Language That Linguists Thought Couldn’t Exist. W: Nautil.us [on-line]. 2014-09-22. [dostęp 2017-12-19].
  2. Bart de Boer, Wendt Sandler: New perspectives on duality of patterning: Introduction to the special issue. W: NCBI [on-line]. 2012-11-04. [dostęp 2017-12-19].
Na podstawie artykułu: "Podwójna artykulacja" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy