Podział administracyjny Kościoła katolickiego


Podział administracyjny Kościoła katolickiego w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Paliusz – atrybut władzy metropolity, podkreślający jego nadrzędną pozycję w kościele partykularnym

Podział administracyjny Kościoła katolickiego – wynikający z hierarchicznego charakteru Kościoła katolickiego podział na określone przez prawo kanoniczne jednostki terytorialne, zależne wobec siebie. Ich podstawą prawną są kanony od 431 do 572 kodeksu prawa kanonicznego z 1983 dla Kościoła łacińskiego, oraz kanony 63 do 321 kodeksu kanonów Kościołów wschodnich dla Katolickich Kościołów wschodnich.

Spis treści

Struktura administracyjna łacińskiego Kościoła katolickiego | edytuj kod

Struktura administracyjna Katolickich kościołów wschodnich | edytuj kod

Personalne jednostki podziału administracyjnego Kościoła katolickiego | edytuj kod

Ordynariat personalny – tworzony są dla grup wiernych, który z różnych powodów pozostają wyłączone z lokalnych, terytorialnych struktur kościelnych, pozostają jednak w pełnej komunii (łączności) z Kościołem katolickim jako całością i podlegają władzy papieża, a także mają ustanowionego własnego ordynariusza i katedrę. Do ordynariatów personalnych należą:

  • Ordynariat polowy – jednostka administracyjna w Kościele katolickim, odpowiadająca diecezji. Obejmuje żołnierzy i ich rodziny na terenie jednego kraju. Na czele ordynariatu stoi biskup polowy. Posługują w nim kapelani wojskowi. Aktualny status katolickich ordynariatów polowych jest określony na mocy konstytucji apostolskiej Spirituali Militum Curae. Obecnie istnieje 36 ordynariatów polowych, na świecie.
  • Ordynariat katolickich Kościołów wschodnich – jednostki powstałe w niektórych państwach, gdzie dominującą gałęzią katolicyzmu jest Kościół łaciński (rzymskokatolicki), jednakże żyją tam również w pewnej liczbie wierni katolickich Kościołów wschodnich, tworzone są dla nich ordynariaty personalne, posiadające właściwą dla tych obrządków liturgię, a także odrębne duchowieństwo itd. Z reguły na ich czele stoi jeden z biskupów rzymskokatolickich. Obecnie istnieje 8 takich ordynariatów na świecie.
  • Ordynariat personalny dla byłych anglikanów – jednostki utworzone na mocy konstytucji apostolskiej Anglicanorum coetibus papieża Benedykta XVI Anglicanorum coetibus z 4 listopada 2009. Ordynariusze, stojący na ich czele nie muszą posiadać sakry biskupiej, jednak nawet jako prezbiterzy cieszą się pełnią uprawnień kanonicznych równych biskupowi diecezjalnemu, z wyjątkiem wykonywania czynności pontyfikalnych, przede wszystkim wyświęcania nowych kapłanów. Podlegają im odpowiednie parafie personalne. Obecnie istnieją 3 na świecie.

Apostolska administratura personalna – Istnieje obecnie jedna jednostka tego typu – Apostolska administratura personalna Świętego Jana Marii Vianneya, stworzona 18 stycznia 2002 roku na skutek pojednania się ze Stolicą Apostolską tradycjonalistycznego biskupa Licinio Rangela i grupy duchownych zrzeszonych w Bractwie Kapłańskim Świętego Jana Marii Vianneya (FSSJV).

Prałatura personalna – jednostka w Kościele katolickim tworzona dla właściwego rozmieszczenia duchowieństwa albo prowadzenia specjalnych dzieł duszpasterskich lub misyjnych, albo dla różnych grup społecznych, przy czym realizacja tych celów dotyczy różnych regionów i przez to wykracza poza możliwości pojedynczych diecezji. Aktualnie jedyną prałaturą personalną w Kościele katolickim jest Opus Dei, powołana w 1982 r. na mocy konstytucji apostolskiej Jana Pawła II Ut sit. Podlega ona Kongregacji ds. Biskupów.

Parafia personalna – taka parafia, która obejmuje wyodrębnioną z diecezji wspólnotę wiernych, której na stałe, z jakiegoś istotnego powodu, niezależnie od ich miejsca zamieszkania, został przydzielony proboszcz jako jej własny pasterz. Powodem tym może być m.in. obrządek, język, narodowość wiernych czy przywiązanie do rytu trydenckiego.

Szczegółowy podział terytorialny Kościoła katolickiego w poszczególnych krajach | edytuj kod

Europa

Azja


Afryka

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g h Dane sporządzone na podstawie gcatholic.org
  2. Melchicki patriarcha Antiochii jest też patriarchą Aleksandrii i Jerozolimy
  3. W tym metropolie patriarchów i arcybiskupów większych
  4. W tym 2 tytularne patriarchaty

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Podział administracyjny Kościoła katolickiego" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy