Podziały precedensów


Podziały precedensów w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Podziały precedensówprecedensy dzieli się na:

1. de facto i de iure – czyli na prawnie wiążące i niewiążące.

2. prawotwórcze i nieprawotwórcze – pierwsze cechuje niski, a drugie wysoki stopień nowości normatywnej. Sytuacja aby jakiś precedens nie był potencjalnie w ogóle prawotwórczy jest bardzo mało prawdopodobna, stąd te nazwy mogą być dla niektórych mylące.

3. interpretacyjne i rozstrzygnięcia – pierwsze mieszczą się w granicach ius interpretandi, drugie wykraczają poza te granice.

4. secundum legem, contra legem i praeter legem (łac. według prawa, wbrew prawu i obok prawa)[1] – zgodne z prawem, niezgodne z prawem i prawnie indyferentne[2].

Przedstawione powyżej rodzaje precedensów, mimo iż same budzą szereg wątpliwości, są z zasady typowe zarówno dla porządku prawnego common jak i prawa kontynentalnego. Różnice są tu co najwyżej ilościowe[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. Słownik Wyrazów Obcych
  2. Maciej Koszowski, Anglosaska doktryna precedensu, Warszawa 2009, s. 13–15.
  3. Maciej Koszowski, Anglosaska doktryna precedensu, Warszawa 2009, s. 140–143.

Bibliografia | edytuj kod

  • Maciej Koszowski: Anglosaska doktryna precedensu: Porównanie z polską praktyką orzeczniczą. Warszawa: Warszawska Firma Wydawnicza, 2009. ISBN 978-83-61748-04-5.

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Podziały precedensów" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy