Pojezierze Szczecineckie


Pojezierze Szczecineckie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pojezierze Szczecineckie (314.66) – mały mezoregion fizycznogeograficzny w północno-zachodniej Polsce, stanowiący północno-środkową część Pojezierza Południowopomorskiego. Region graniczy od północy z Pojezierzem Drawskim, od zachodu i południowego zachodu z Równiną Wałecką a od wschodu z Doliną Gwdy. Pojezierze Szczecineckie leży na pograniczu województw zachodniopomorskiego i wielkopolskiego.

Mezoregion jest pojezierzem w obrębie pagórkowatej wysoczyzny morenowej o wysokościach do 205 m n.p.m., składającej się z dwóch pasm moren czołowych (m.in. Skotna Góra). W krajobrazie regionu dominuje powierzchnia moreny dennej, pokrytej mnóstwem małych jezior; największym jest Pile (980 ha), z którego wypływa rzeka Piława (dopływ Gwdy).

W użytkowaniu przeważają tereny leśne, rolnictwo ograniczone jest do obszarów między Okonkiem a Szczecinkiem oraz pod Jastrowiem; jest to także region turystyczny. W przeszłości duże obszary regionu w okolicach Bornego Sulinowa zajmowała strefa poligonów wykorzystywanych przez wojska radzieckie (Północna Grupa Wojsk).

Głównymi ośrodkami miejskimi regionu są Szczecinek (na pograniczu), Okonek i Borne Sulinowo.

Szlaki turystyczne | edytuj kod

– niebieski szlak rowerowy dookoła Jeziora Trzesiecko – żółty szlak rowerowy Zaczarowane Pejzaże, – czarny szlak rowerowy Nizica, – czerwony szlak rowerowy Jeziora Szczecineckie, – zielony szlak rowerowy Dolina Parsęty.

Zobacz też | edytuj kod

Rezerwaty przyrody:

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Pojezierze Szczecineckie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy