Pojo Ch'ejing


Pojo Ch'ejing w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pojo Ch'ejing (ur. 804, zm. 880) – koreański mistrz sŏn z IX w.

Pochodził z potężnego prowincjonalnego klanu Kimów. Był uczniem mistrza sŏn Uksunga Yŏmgŏ z jednej z 9 górskich szkół sŏn kaji.

W 837 r. udał się do Chin, z których powrócił w 840 r., twierdząc, że nie ma nic takiego w chińskim chanie, czego nie byłoby w naukach Toŭi.

Na życzenie króla Hŏnana (pan. 857–861) wybudował w 859 r. klasztor Porim na górze Kaji, w którym został opatem. Zaczął także formalnie czcić mistrza Toŭi jako założyciela szkoły sŏn kaji.

Miał ponad 800 uczniów, spośród których najbardziej znanym był Sŏngak Hyŏngmi. Zarówno mistrz jak i jego uczeń wielkim stopniu przyczynili się do spopularyzowania sŏnu w Silli.

Linia przekazu Dharmy | edytuj kod

Pierwsza liczba oznacza ilość pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.

Druga liczba oznacza ilość pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.

Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju.

Bibliografia | edytuj kod

  • Soeng SunimS.S. Mu Soeng SunimS.S., Thousand Peaks. Korean Zen – Traditions & Teachers, wyd. Rev. ed, Cumberland: Primary Point Press, 1991, ISBN 0-942795-02-4, OCLC 23896092 .
  • Red. Lewis R. Lancaster i C.S. Yu. Assimilation of Buddhism in Korea. Religious Maturity and Innovation in the Silla Dynasty. Asian Humanities Press. 1991 ​ISBN 0-89581-889-2

|

Na podstawie artykułu: "Pojo Ch'ejing" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy