Polanowice (wieś w województwie lubuskim)


Na mapach: 51°53′20″N 14°41′17″E/51,888889 14,688056

Polanowice (wieś w województwie lubuskim) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Polanowice – (niem. Niemitzsch[2], łuż. Němšk)[3] wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie krośnieńskim, w gminie Gubin.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie zielonogórskim.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Ten dawniejszy przysiółek wystąpił po raz pierwszy w dokumentach w 1000 roku pod nazwą (niem. Niempsi)[4]. Jest jedną z najstarszych wiosek powiatu gubeńskiego. Możliwe jest, że w 963 roku należała do Gero Wielkiego[5]. Polanowice (Niemitzsch, czyli Niemcza) i tzw. „Ziemię Świętą” oddziela od siebie niewiele metrów ziemi. Znajdował się tu mały zamek, wał zamkowy oraz bród na Nysie jako czynnik ochrony zamku[5]. Wieś ciągle pojawiała się na kartach historii. Byli tu Husyci w latach 1429 i 1452, gdy w umocnionym terenie wsi schroniło się kilka mniszek z klasztoru w Guben. W 1633 roku przebywał w okolicach Gubina Wallenstein oraz Szwedzi, którym Polanowice służyły jako kwatera zimowa[6]. Chorwaci zostawi tu negatywne ślady w 1634 roku[6]. W latach 1738 - 1740 zbudowano kościół, który w czasie ostatniej wojny został znacznie uszkodzony i w latach 70. XX wieku rozebrany[6]. Przy cmentarzu kościelnym znajdował się krzyż pokutny lecz po 1945 roku cmentarz i krzyż zostały zniszczone. W pobliżu wsi obozował w 1758 roku król pruski Friedrich[6]. Między kościołem, a Nysą znajdują się na wzniesieniu pola niemieckich grobów. Między latami 1818 i 1867 wielokrotnie nadmieniano o istnieniu wiatraka[4]. W 1939 roku wieś liczyła 143 mieszkańców[5].

Strażnica WOP Polanowice Budynki byłej strażnicy WOP w Polanowicach (2017 r.)

Znajdowała się tutaj komendantura wojskowa, której komendantem od 26 lipca 1945 roku był dowódca 6. kompanii strzeleckiej 38. Pułku Piechoty ppor. Franciszek Milczuk. W listopadzie 1945 roku utworzono strażnicę WOP, której komendantem był chor. Józef Domaralski, a w 1948 roku chor. Stankiewicz[6].

Wieś posiada sieć wodną od 2006/2007 roku[7].

Rejon Polanowic badany jest przez odpowiednie ekipy ze względu na swe bogate skarby archeologiczne. Pracowała tu ekipa pod nadzorem prof. Grzegorza Domańskiego z Uniwersytetu Wrocławskiego. Decyzją z 20 grudnia 1989 roku Wojewódzki konserwator zabytków w Zielonej Górze wpisał do rejestru zabytków pod nr 601/Ar „dolinne grodzisko pierścieniowate Polanowice – Niemcza Łużycka, stanowisko nr 1 położone w odległości około 500 m na zachód od wioski, w dolinie rzeki Nysy Łużyckiej, w bliskim sąsiedztwie jej prawego brzegu”[7]. Stanowisko to jest jednym z cenniejszych grodzisk na terenie województwa lubuskiego.

Zabytki | edytuj kod

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[8]:

  • dom nr 18, szachulcowy, z XVIII wieku
  • budynek gospodarczy, szachulcowy.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Rozmieszczenie ludności w gminie według miejscowości. Gmina Gubin. [dostęp 2015-11-16].
  2. Krzysztof Garbacz: Przewodnik po zabytkach województwa lubuskiego tom 1. s. 238.
  3. Rudolf Lehmann: Historisches Ortslexikon für die Niederlausitz Band 2. Die Kreis Cottbus, Spremberg, Guben und Sorau. 2011. ISBN 978-3-941919-90-7.
  4. a b Gubińskie Towarzystwo Kultury - Zeszyty Gubińskie nr 5 s. 28
  5. a b c Zygmunt Traczyk: Ziemia Gubińska 1939 – 1949… s. 288
  6. a b c d e Zygmunt Traczyk: Ziemia Gubińska 1939 – 1949… s. 289
  7. a b Zygmunt Traczyk: Ziemia Gubińska 1939 – 1949… s. 290
  8. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 13. [dostęp 24.1.13].

Bibliografia | edytuj kod

  • Wydawnictwo Gubińskiego Towarzystwa Kultury 1999 r. - Zeszyty Gubińskie nr 5 s.28
  • Zygmunt Traczyk: Ziemia Gubińska 1939 – 1949…. Gubin: Stowarzyszenie Przyjaciół Ziemi Gubińskiej, 2011, s. 288-291. ISBN 978-83-88059-54-4.
  • Garbacz Krzysztof: Przewodnik po zabytkach województwa lubuskiego tom 1. Zielona Góra: Agencja Wydawnicza „PDN”, 2011, s. 238. ISBN 978-83-919914-8-2.
Na podstawie artykułu: "Polanowice (wieś w województwie lubuskim)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy