Polonizm


Polonizm w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Polonizmelement językowy zapożyczony z języka polskiego, funkcjonujący na gruncie innego języka[1].

Spis treści

Przykłady polonizmów | edytuj kod

  • ang. Czech – od polskiego słowa Czech[2]
  • ang. horde – od polskiego słowa horda, które pochodzi od tureckiego ordu[3]
  • niem. Dalli! (częściej używany podwójnie Dalli, dalli!) – od polskiego dalej, oznacza pospiesz się
  • niem. Grenze; norw. Grense; szwed. Gränsen; duń. Grænsen; nider. i afr. Grens – od polskiej granicy
  • niem. Gurke – od polskiego ogórka
  • niem. Kumt – od polskiego chomąta
  • niem. Peitzker – od polskiego piskorza
  • niem. Quark – od polskiego twarogu
  • niem. Säbel – za pośrednictwem polskiej szabli (wyraz do języka polskiego wcześniej zapożyczony z węgierskiego szablya)
  • niem. Zeisig – od polskiego czyżyka
  • niem. Konik – od polskiego konik polski
  • niem. Stieglitz – od polskiego szczygieł
  • ros. быдло – od polskiego bydło
  • ukr. хлопець – od polskiego chłopiec
  • w języku czeskim: około 850 nowych wyrazów wprowadzonych w XIX wieku przez Josefa Jungmanna, zaczerpniętych z języka polskiego
  • w wielu językach ogonek
  • w wielu językach rendzina – od polskiego rędzina (nazwa gleby)
  • w wielu językach mazurka – od polskiego mazurek (taniec wiejski i taniec stylizowany)

Przypisy | edytuj kod

  1. Mistrík 1993 ↓, s. 328.
  2. Czech (ang.). Oxford Dictionary. [dostęp 2014-08-24].
  3. Horde (ang.). Oxford Dictionary. [dostęp 2014-08-24].

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Polonizm" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy