Polscy absolwenci francuskich wyższych szkół wojskowych


Polscy absolwenci francuskich wyższych szkół wojskowych w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Polscy absolwenci francuskich wyższych szkół wojskowychoficerowie Wojska Polskiego, którzy w latach 1921-1939 ukończyli studia we francuskich wyższych szkołach wojskowych, w tym w Wyższej Szkole Wojennej (franc. École Supérieure de Guerre) i Morskiej Szkole Wojennej (franc. École de Guerre Navale) w Paryżu.

19 lutego 1921 roku w Paryżu podpisany został polsko-francuski układ polityczny i konwencja wojskowa. Artykuł VII pkt b stanowił, że Polska „przydzielać będzie do szkół i oddziałów wojskowych armii francuskiej w celu odbycia cyklu wyszkolenia pewną ilość oficerów, według ustalenia między Sztabami Generalnymi”.

W latach 1920-1939 École Supérieure de Guerre ukończyło 53 oficerów WP. Kolejnych 10 oficerów MW ukończyło studia w École de Guerre Navale. W tym samym czasie, Wyższą Szkołę Wojenną w Warszawie opuściło 937 absolwentów. Ogółem 1000 oficerów WP uzyskało tytuły naukowe oficerów dyplomowanych (do 1928 – „oficerów Sztabu Generalnego”). Z powyższego zestawienia wynika, że słuchacze ÉSdeG i ÉdeGN stanowili tylko 6,3% wszystkich oficerów dyplomowanych.

Według stanu z 1 maja 1939 roku w Wojsku Polskim było 18.668 oficerów, z czego – 903 dyplomowanych (4,84%).

Absolwenci ÉSdeG w latach 1919-193 | edytuj kod

  1. kpt. art. Ignacy Bukowski (1933-1935)[10]
  2. kpt. art. Leon Fudakowski (1933-1935)
  3. rtm. Jerzy Falkowski (1934-1936)
  4. rtm. Stanisław Maleszewski (1934-1936)
  5. kpt. piech. Franciszek Herman (1935-1937)
  6. por. kaw. Witold Sokolnicki[11] (1935-1937)
  7. kpt. art. Juliusz Szostak (1936-1938)
  8. kpt. lot. Bohdan Kleczyński (1936-1938)
  9. mjr piech. Władysław Bydliński (1937-1939)
  10. mjr piech. Jan Alojzy Rudnicki (1937-1939)
  11. kpt. art. Adam Ziętkowski (1938-1940)
  12. kpt. piech. Józef Kołodziejski (1938-1940)

Słuchacze kursu wojennego w ÉSdeG w 1940 roku | edytuj kod

W połowie marca 1940 na wojenny kurs w ÉSdeG powołani zostali niżej wymienieni oficerowie:

  1. mjr dypl. kaw. Zbigniew Dudziński ze Sztabu NW
  2. kpt. dypl. piech. Wincenty Ściegienny z M.S.Wojsk.
  3. kpt. dypl. art. Stanisław Koszutski z Komendy Obozu Coëtquidan
  4. kpt. dypl. art. Marian Utnik ze Sztabu 1 Dywizji Grenadierów
  5. kpt. dypl. art. Tadeusz Kolasiński z Biura gen. Sosnkowskiego (Komenda Główna ZWZ)
  6. kpt. piech. Józef Władyka
  7. por. kaw. Zbigniew Kiedacz
  8. por. sap. Adam Stanisław Szczepański

Trzej ostatni byli słuchaczami I rocznika W.S.Woj. (kurs normalny 1939–1940, promocja XIX). Opiekunem grupy był ppłk dypl. Andrzej Marecki. Według Mariana Utnika był to trzymiesięczny kurs dla oficerów francuskich, szkolonych na pomocników sztabowych w dowództwach dywizji i korpusów. Słuchacze brali udział we wszystkich ćwiczeniach razem z oficerami francuskimi, lecz ich prace były oceniane oddzielnie przez wykładowców francuskich i ppłk. dypl. Mareckiego. Kurs został przerwany w dniu 15 maja tego roku. W ciągu dwóch miesięcy słuchacze zapoznali się z oficjalną doktryną francuską wojny pozycyjnej i tzw. colmatage, co zostało przetłumaczone przez polskich oficerów, jako „zatykanie dziur”.

Absolwenci ÉdeGN | edytuj kod

  1. kmdr por. Eugeniusz Solski
  2. kmdr por. Stefan Frankowski ze Sztabu Kierownictwa Marynarki Wojennej (X 1923 – IX 1925, kontradmirał[12])
  3. kmdr ppor. / kmdr por.[13] Adam Mohuczy, komendant Oficerskiej Szkoły MW (15 XI 1924 – 28 VIII 1926, kontradmirał)
  4. kpt. mar. Rafał Czeczot (1925-1927)
  5. kpt. mar. Jerzy Kłossowski ze Sztabu Kierownictwa Marynarki Wojennej (1925-1927)
  6. kpt. mar. Roman Stankiewicz (1926-1928)
  7. kpt. mar. Tadeusz Stoklasa (1926-1928)
  8. kmdr ppor. Marian Jerzy Majewski (1931-1932[14])
  9. kpt. mar. Romuald Dziewałtowski-Gintowt (1931-1932)
  10. kpt. mar. Stanisław Dzienisiewicz (1931-1932)

W wyniku niezrozumiałej polityki personalnej prowadzonej przez szefa Kierownictwa MW, kontradmirała Jerzego Świrskiego ze służby czynnej zwolniono trzech absolwentów ÉdeGN:

  • Adam Mohuczy 24 października 1929 przeniesiony w stan nieczynny, 20 września 1930 przeniesiony do rezerwy i ostatecznie z dniem 28 lutego 1931 przeniesiony został w stan spoczynku.
  • Rafał Czeczot z dniem 28 lutego 1933 przeniesiony został w stan spoczynku.
  • kmdr ppor. dypl. Jerzy Kłossowski z dniem 31 lipca 1934 przeniesiony został do rezerwy[15].

Absolwenci pozostałych szkół | edytuj kod

Ponadto oficerowie WP kierowani byli na studia do École Supérieure d’Aéronautique oraz innych francuskich uczelni wojskowych:

École Supérieure de Genie w Wersalu

École Supérieure de Ľintendance w Paryżu

  1. mjr Jerzy Muszyński (1 XI 1924[17] – 1926)
  2. mjr inż. Karol Kania (1 XI 1924 – 1926)
  3. mjr Zenon Bosak-Pakowski (1 XI 1924 – 1926)
  4. ppłk int. Antoni Ogonowski (1925-1927)
  5. ppłk int. Kazimierz Diduch (1925-1927)
  6. mjr int. Augustyn Gruszka (1925-1927)[18]

École Supérieure des Postes et Telegraphes w Paryżu (kurs dwuletni)

  1. mjr inż. Kazimierz Jan Gaberle (20 XI 1926[19] –1928)

École Supérieure ďAeronautique et Construction Mecanique w Paryżu

  1. mjr inż. Jan Józef Jeziorski
  2. mjr Franciszek Rudnicki
  3. mjr Tomasz Turbiak
  4. kpt. Bronisław Wojtarowicz
  5. kpt. Tadeusz Dymsza
  6. kpt. Franciszek Peter
  7. kpt. Jan Szczerski

École Supérieure ďElectricitié w Paryżu

  • kpt. inż. Antoni Krzyczkowski (od 13 XI 1926 r. na ośmiomiesięczny kurs i dwumiesięczny staż)
Ecole du Commissariat w Breście
  • por. Ignacy Wilhelm Durkalc (od 30 IX 1926 na kursie dwuletnim)

École Navale w Breście

  • aspitant Stanisław Lasocki (23 lutego 1924 mianowany podporucznikiem z dniem 1 lutego 1924[20])

Lektorem języka francuskiego w École Supérieure de Guerre był mjr n.o. Andrzej Teslar.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 26 stycznia 1923 roku, s. 69, na wniosek szefa Sztabu Generalnego, minister spraw wojskowych przyznał mu pełne kwalifikacje do pełnienia służby na stanowiskach Sztabu Generalnego po pomyślnym ukończeniu przez niego studiów w ESdeG w Paryżu w latach 1919-1921.
  2. a b c d e f g h Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 26 stycznia 1923 roku, s. 69, na wniosek szefa Sztabu Generalnego, minister spraw wojskowych przyznał mu pełne kwalifikacje do pełnienia służby na stanowiskach Sztabu Generalnego po pomyślnym ukończeniu przez niego studiów w ESdeG w Paryżu w latach 1920-1922.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 125 z 28 listopada 1924 roku, s. 705, z dniem 10 listopada 1924 roku został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu na stanowisko referenta z równoczesnym przyznaniem mu tytułu naukowego oficera Sztabu Generalnego.
  4. a b c Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 22 stycznia 1927 roku, s. 12, z dniem 1 stycznia 1927 roku został przydzielony do dyspozycji szefa Sztabu Generalnego z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Oddziału III SG na okres trzech miesięcy.
  5. a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 115 z 30 października 1925 roku, s. 622.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 115 z 30 października 1925 roku, s. 620.
  7. a b c Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 29 stycznia 1929 roku, s. 40, minister spraw wojskowych przyznał mu tytuł oficera dyplomowanego.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 29 stycznia 1927 roku, s. 21, mjr lek. Franciszek Waga z dniem 1 grudnia 1926 roku, po powrocie z ESdeG, został przydzielony do Departamentu VIII MSWojsk. na stanowisko referenta.
  9. Zmarł 21 czerwca 1943 roku w Perth
  10. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 11 z 31.08.1935 r., s. 118. Kapitanowie Bukowski i Fudakowski tytuły naukowe oficerów dyplomowanych otrzymali z dniem 1 sierpnia 1935 r.
  11. W latach 1934-1936 razem z Józefem Kuropieską był słuchaczem W.S.Woj. We wrześniu 1939 r. był kwatermistrzem Krakowskiej Brygady Kawalerii w stopniu rotmistrza.
  12. Strzałkowski 1990 ↓, s. 766-777.
  13. W trakcie studiów awansowany na komandora porucznika.
  14. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 10 z 16.08.1932 r., s. 363.
  15. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 252.
  16. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 101 z 07.10.1925 r.
  17. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 122 z 18.11.1924 r.
  18. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 76 z 22 lipca 1925 roku, s. 409.
  19. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 54 z 23.12.1926 r.
  20. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 28 lutego 1924 roku, s. 89.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Polscy absolwenci francuskich wyższych szkół wojskowych" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy