Polska Unia Socjaldemokratyczna


Polska Unia Socjaldemokratyczna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Polska Unia Socjaldemokratyczna – ugrupowanie polityczne powstałe na początku 1990 roku w efekcie likwidacji i podziału Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.

Historia | edytuj kod

Jednym z powstałych wówczas ugrupowań (oprócz Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej) była Polska Unia Socjaldemokratyczna z Tadeuszem Fiszbachem na czele. PUS w założeniach miała być tą lewicą powstałą z PZPR, która mogła być zaakceptowana przez środowiska solidarnościowe. W sejmie X kadencji PUS było reprezentowane przez 39 posłów Poselskiego Klubu Pracy. Lech Wałęsa, ówczesny przywódca NSZZ „Solidarność”, mówił o konieczności istnienia „lewej nogi” na formującej się scenie politycznej. Jednak PUS nie utrzymała się na scenie politycznej. Duża grupa jej działaczy przeszła w końcu do Unii Pracy.

Przez parę miesięcy po likwidacji PUS swoją działalność kontynuowała Wielkopolska Unia Socjaldemokratyczna, która była jej najsilniejszą organizacją regionalną.

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Krystyna Paszkiewicz: Partie i koalicje polityczne III Rzeczypospolitej. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2004, s. 87-88. ISBN 83-229-2493-3.
Na podstawie artykułu: "Polska Unia Socjaldemokratyczna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy