Polski Kontyngent Wojskowy w Czadzie


Polski Kontyngent Wojskowy w Czadzie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Polski Kontyngent Wojskowy w Czadzie (PKW Czad) – wydzielony komponent Sił Zbrojnych RP, przeznaczony do zapewnienia bezpieczeństwa działaniom humanitarnym na rzecz uchodźców z Darfuru w latach 20082009.

PKW Czad na przestrzeni lat nosił następujące oficjalne nazwy:

  • 2008–2009: Polski Kontyngent Wojskowy w operacji wojskowej Unii Europejskiej w Republice Czadu i Republice Środkowoafrykańskiej (PKW EUFOR),
  • 2009: Polski Kontyngent Wojskowy w Misji Organizacji Narodów Zjednoczonych w Republice Czadu i Republice Środkowoafrykańskiej (PKW MINURCAT).

Spis treści

Historia | edytuj kod

Pod koniec 2007 ONZ upoważniła Unię Europejską do utworzenia w Czadzie własnej misji wojskowej, mającej wspierać MINURCAT w pomocy uchodźcom z pogrążonego w wojnie Darfuru. EUFOR Tchad/RCA, bo tak zostały nazwana, oficjalnie działalność rozpoczęła 15 marca 2008, z mandatem na okres jednego roku. Wśród zaproszonych do współtworzenia ich znalazła się Polska. Początkowo planowano wysłać tylko kompanię manewrową, ale po prośbach rządu francuskiego (Francja była głównym organizatorem EUFOR) zdecydowano, że w Czadzie znajdą się dwie kompanie manewrowe ze wsparciem inżynieryjnym i logistycznym, na bazie których zostanie utworzony Wielonarodowy Batalion Północ (MNB-N), stacjonujący w FOB Iribia. Wraz z PKW tworzyły go plutony: francuski łączności i chorwacki manewrowy.

Inżynieryjna Grupa Przygotowawcza (IGP) wyleciała do Czadu pod koniec kwietnia. Po krótkim czasie wraz z Francuzami rozpoczęła budowę bazy w Iribie. Stanowiło to duże wyzwanie do polskich żołnierzy, bo do tamtej pory nie spoczywała na nich tak duża odpowiedzialność za budowę i zabezpieczenie logistyczne na zajmowanym terenie. Reszta kontyngentu, wraz z 3 Mi-17 Grupy Lotniczej przybywała od końca lipca. IGP do kraju wróciła na początku września, wtedy też do Iriby przybyła reszta kontyngentu i rozpoczął on działania operacyjne. Polegały one na:

  • kontrolowaniu terenu wokół FOB Iriba
  • współpracy z ludnością cywilną i władzami lokalnymi
  • zabezpieczaniu konwojów humanitarnych
  • zapewnieniu bezpieczeństwa pracownikom organizacji humanitarnych oraz siłom pokojowym

Początkowe obawy, dotyczące ciężkich warunków Polaków, a nawet walk z rebeliantami[1], ostatecznie się nie sprawdziły. Pierwsze dwie zmiany PKW bardzo dobrze poradziły sobie w niesprzyjającym terenie, zaś poza incydentem z czerwca, kiedy to partyzanci dokonali długiego rajdu na północ od rozbudowywanej FOB Iriba do Sudanu[2], na terenie Czadu utrzymywał się względny spokój. 30 czerwca 2008 przygotowano bazę Iribia na przyjęcie polskiego kontyngentu, który jest częścią misji Unii Europejskiej w Czadzie[3].

Ostatecznie 15 września 2008 polski kontyngent osiągnął pełną gotowość bojową w Czadzie. Polscy żołnierze znaleźli się pod dowództwem generała Jean Philippe Ganascia, dowódcy sił EUFOR w Czadzie. Polski kontyngent liczył 400 żołnierzy i po Francji (2 tys. żołnierzy) był najliczniejszy na misji EUFOR w Czadzie[4].

15 marca 2009 EUFOR Tchad/RCA oficjalnie zakończył swoją misję i Wielonarodowy Batalion Północ jako dowództwo Sektora Północnego przeszło pod kontrolę MINURCAT. Faktycznie oznaczało to tylko zmianę nazwy i przyjęcie błękitnych zamiast lazurowych beretów. II, ostatnia zmiana MINURCAT (a III całego PKW), mniejsza o Grupę Lotniczą, gotowość osiągnęła w maju. Podczas służby pod flagą ONZ kontynuowała dotychczasowe działania, mimo to w rejonie misji sytuacja stawała się coraz trudniejsza.

6 grudnia 2009, w związku z wycofywaniem polskich wojsk z misji oenzetowskich, PKW Czad zakończył działalność i przekazał obowiązki MONBAT-owi - batalionowi mongolskiemu[5]. Uroczystość przekazania obowiązków wojskom mongolskim odbyły się 9 grudnia w bazie North Star nieopodal miejscowości Iriba, około 1000 kilometrów od stolicy kraju, Ndżameny[6].

Organizacja | edytuj kod

Działania PKW w Czadzie

PKW na tle struktury EUFOR Tchad/RCA→MINURCAT:

Żołnierze | edytuj kod

 Z tym tematem związana jest kategoria: Żołnierze Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Czadzie.

Odznaczenia za udział w kontyngencie | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. IzabelaI. Leszczyńska IzabelaI., Nasi żołnierze jadą do piekła, dziennik.pl, 21 kwietnia 2008 [dostęp 2009-12-06] [zarchiwizowane z adresu 2008-05-01]  (pol.).
  2. BogusławB. Pacek BogusławB., Koniec EUFOR, początek MINURCAT, Altair, marzec 2009 [dostęp 2009-12-06] [zarchiwizowane z adresu 2009-03-16]  (pol.).
  3. DariuszD. Materniak DariuszD., Polska-Czad / Polska baza gotowa na przyjęcie żołnierzy, psz.pl, 30 czerwca 2008  (pol.).data dostępu?
  4. DariuszD. Materniak DariuszD., PKW Czad gotowy do działań, psz.pl, 16 września 2008 [dostęp 2008-12-16]  (pol.).
  5. SławomirS. Ratyński SławomirS., Przekazanie Gueredy, wp.mil.pl, 2 listopada 2009 [dostęp 2010-04-22] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-05]  (pol.).
  6. Wyjeżdżamy z Czadu. Zastąpi nas Mongolia, dziennik.pl, 6 grudnia 2009 [dostęp 2009-12-06] [zarchiwizowane z adresu 2009-12-08]  (pol.).


Bibliografia | edytuj kod

Polskie kontyngenty wojskowe Kontrola autorytatywna (jednostka organizacyjna wojska):
Na podstawie artykułu: "Polski Kontyngent Wojskowy w Czadzie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy