Polski Związek Brydża Sportowego


Polski Związek Brydża Sportowego w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Polski Związek Brydża Sportowego (ang. The Polish Bridge Union) – organizacja zrzeszająca polskich brydżystów.

Powstał w latach 1956–1957 w wyniku porozumienia lig brydżowych z szeregu polskich miast. Zebranie założycielskie odbyło się 23 października 1956 w Warszawie, natomiast formalna rejestracja nastąpiła 21 marca 1957. W skład komitetu organizacyjnego weszli Gustaw Gottesman, Jerzy Czekański, Mirosław Kowalski, Stanisław Lucht i Bogumił Seifert[1]. Jednym z jego współzałożycieli był też Henryk Niedźwiecki[2].

Jest organizacją pożytku publicznego, a działalność swoją opiera na pracy społecznej członków i działaczy[3]. Jest członkiem EBL[4]. Na rok 2010 zarejestrowanych było 6520 członków[5].

Stowarzyszenie wydaje magazyn Świat Brydża jako magazyn członkowski i organ Stowarzyszenia[6].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Bogumił Seifert: Moje przygody z brydżem w tle. Warszawa: Wydawnictwo PZBS, 2006, s. 26-27. ISBN 83-87894-55-9.
  2. Biogram pośmiertny Henryka Niedźwieckiego. „Brydż”. 9 (274), s. 2, 1979. 
  3. Statut Polskiego Związku Brydża Sportowego (pol.). [dostęp 2016-11-22].
  4. European Bridge League
  5. MSC Cezar – Lista zawodników (pol.). [dostęp 15 listopada 2010].
  6. Świat Brydża, www.pzbs.pl [dostęp 2019-04-15] .

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Polski Związek Brydża Sportowego" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy