Polskie Towarzystwo Geologiczne


Polskie Towarzystwo Geologiczne w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Polskie Towarzystwo Geologiczne (PTG) – geologiczne stowarzyszenie naukowe, założone w 1921 w Krakowie.

Siedziba Towarzystwa znajduje się w Krakowie, przy ulicy Gronostajowej 3a. Posiada ono oddziały: krakowski, warszawski, gdański, górnośląski, karpacki,lubelski, poznański,szczeciński, świętokrzyski, wrocławski i ziemi Lubuskiej oraz koła w Bełchatowie i Toruniu.

Pierwszym prezesem Towarzystwa, a wcześniej inicjatorem jego powstania na zebraniu 14 marca 1920 w kierowanym przez niego Zakładzie Geologii Uniwersytetu Jagiellońskiego, był prof. Władysław Szajnocha. Stanowisko pierwszego przewodniczącego Towarzystwa objął Karol Bohdanowicz. Wieloletnim przewodniczącym Zarządu Głównego PTG był prof.r Kazimierz Maślankiewicz, a 23 września 1977 podczas 49. Zjazdu Naukowego Geologów w Załużu jego następcą został wybrany doc. dr hab. Rafał Unrug.

Od 1923 roku PTG wydaje pismo pt. „Annales Societatis Geologorum Poloniae[1], poprzednio wydawane jako Rocznik Polskiego Towarzystwa Geologicznego.

W roku 1948 Towarzystwo było jednym ze współzałożycieli Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody (IUCN).

Polskie Towarzystwo Geologiczne organizuje coroczne Zjazdy Naukowe poświęcone zagadnieniom geologii różnych regionów Polski. Z inicjatywy PTG, od 2008 roku, co 4 lata odbywa się Polski Kongres Geologiczny. Pierwszy Kongres odbył się w Krakowie.

Członkowie | edytuj kod

 Z tym tematem związana jest kategoria: Członkowie Polskiego Towarzystwa Geologicznego.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Annales Societatis Geologorum Poloniae (ang.). Directory of Open Access Journals. [dostęp 2013-06-19].
Kontrola autorytatywna (organizacja):
Na podstawie artykułu: "Polskie Towarzystwo Geologiczne" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy