Popęd (fizyka)


Popęd (fizyka) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Popęd zwany też impulsem i popędem siły – wektorowa wielkość fizyczna charakteryzująca działanie siły w pewnym przedziale czasu, popęd jest równy iloczynowi średniej wartości siły F {\displaystyle {\vec {F}}} i czasu Δ t {\displaystyle \Delta t} jej działania:

I = F Δ t . {\displaystyle {\vec {I}}={\vec {F}}\Delta t.}

Dla siły zmieniającej się wzór ten można wyrazić:

I = F d t , {\displaystyle {\vec {I}}=\int {\vec {F}}\,dt,}

gdzie:

I {\displaystyle I} – popęd siły F , {\displaystyle F,} F {\displaystyle F} – siła (w N), t {\displaystyle t} – czas (w s).

Jednostką popędu jest N·s = kg·m/s.

Popęd może posłużyć do innego sformułowania II zasady dynamiki Newtona:

Zmiana pędu ciała jest równa popędowi siły.

Można to wyrazić wzorem:

Δ p = I , {\displaystyle \Delta p=I,} Δ p = m Δ v , {\displaystyle \Delta {\vec {p}}=m\cdot \Delta {\vec {v}},} m Δ v = F t . {\displaystyle m\cdot \Delta {\vec {v}}={\vec {F}}\cdot t.}

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Popęd (fizyka)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy