Popioły (film)


Popioły (film) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Popioły – polski film fabularny z 1965 roku w reżyserii Andrzeja Wajdy. Film jest ekranizacją powieści Stefana Żeromskiego o tym samym tytule[1].

Spis treści

Fabuła | edytuj kod

Akcja filmu toczy się w Europie w czasie wojen napoleońskich. Na tle wielkich wydarzeń przedstawione są losy polskiego szlachcica Rafała Olbromskiego (Daniel Olbrychski), który szuka sensu życia i swojej drogi życiowej. Początkowo zostaje sekretarzem u bogatego arystokraty Gintułta, pod którego wpływem wstępuje do loży masońskiej. W tym okresie swojego życia przeżywa też liczne romanse z pięknymi kobietami. Ostatecznie postanawia wstąpić w szeregi armii polskiej, która u boku Napoleona, według jego mniemania, niesie wolność Polsce i innym uciśnionym ludom Europy. Towarzyszy mu w tym przyjaciel Krzysztof Cedro. Obaj szybko przekonują się, że rzeczywistość wojenna odbiega od ideałow rewolucyjnych, w które wierzyli. Wkrótce potem los ich rozdziela. Krzysztof trafia do polskiej armii w Hiszpanii, bierze udział w oblężeniu Saragossy oraz w bitwie pod Somosierrą, zaś Rafał zostaje w Polsce i uczestniczy w bitwie pod Raszynem. Następnie występuje z armii i osiada w swoim majątku. Obaj przyjaciele spotykają się ponownie w 1812 roku w przededniu wielkiej wojny z Rosją. Krzysztof namawia zniechęconego do wojny Rafała, by jeszcze raz zaciągnął się w szeregi. Rafał daje się namówić, jednak wojna kończy się klęską.

Obsada | edytuj kod

Produkcja | edytuj kod

Film zrealizowany został dzięki pomocy MON oraz jednostek Armii Bułgarskiej, Zjednoczenia Hodowli Zwierząt Państwowych Stadnin Koni w Bogusławicach, Walewicach i Starogardzie[2]. Film kręcono w Polsce oraz w Bułgarii. W Polsce zdjęcia powstawały w następujących lokacjach: Walewice, Nieborów (pałac), Wyszogród, Sandomierz (kościół św. Jakuba, klasztor Dominikanów), Inowłódz oraz okolice Bogusławic (szarża pod Samosierrą)[3]. Podczas kręcenia filmu miał miejsce wypadek, w którym ciężko ranny został jeździec Adam Królikiewicz, który zmarł w wyniku obrażeń[4]. Na potrzeby jednej ze scen decyzją reżysera, zabito konia. Zwierzę zostało zrzucone ze skały[5].

W filmie Krzysztof i Mary Cedro wykonują piosenkę Jeune fillette. W rzeczywistości autor tej piosenki Jean-Baptiste Weckerlin urodził się w roku 1821, a piosenka powstała wiele lat po wydarzeniach będących tematem filmu.

Nagrody i wyróżnienia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. FilmPolski.pl - POPIOŁY, www.filmpolski.pl [dostęp 2020-01-19]  (pol.).
  2. FilmPolski.pl - POPIOŁY, www.filmpolski.pl [dostęp 2020-01-19]  (pol.).
  3. FilmPolski.pl - POPIOŁY, www.filmpolski.pl [dostęp 2020-01-19]  (pol.).
  4. Adam Królikiewicz w bazie filmpolski.pl
  5. ''Popioły'': To nie efekty specjalne. Te zwierzęta ginęły na naszych oczach - WP Film, film.wp.pl [dostęp 2020-01-15]  (pol.).
  6. Nagrody - Popioły (1965) - Filmweb, www.filmweb.pl [dostęp 2020-01-19]  (pol.).

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Popioły (film)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy