Port lotniczy Moskwa-Szeremietiewo


Na mapach: 55°58′22″N 37°24′53″E/55,972778 37,414722

Port lotniczy Moskwa-Szeremietiewo w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Terminal „B” (d. 1) lotniska Szeremietiewo Panorama terminalu „F” Widok na terminal „D” w budowie Stacja kolejowa przed terminalem „F” Hala odlotów terminalu „F” Samolot Ił-18 w barwach Aerofłotu jako pomnik przed dworcem Szeremietiewo „B”

Port lotniczy Moskwa-Szeremietiewo im. A. S. Puszkina (ros.: Аэропорт Шереметьево имени А. С. Пушкина IPA: [ʂɨrʲɪˈmʲetʲjɪvə], ang.: Sheremetyevo International Airport) (Kod IATA: SVO, Kod ICAO: UUEE) - najważniejsze międzynarodowe lotnisko w Moskwie. Od około 1970 roku do niedawna[kiedy?] zajmowało 1. miejsce pod względem liczby odprawionych pasażerów w całej Rosji (15,2 mln w 2008), ale palmę pierwszeństwa dzierży obecnie port lotniczy Moskwa-Domodiedowo (20,4 mln w 2008). Przenosi się tam z każdym rokiem ze starzejącego się Szeremietiewa coraz więcej linii lotniczych. Szeremietiewo pozostaje ciągle główną bazą linii lotniczych Aerofłot.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Cywilny port lotniczy Szeremietiewo powstał w 1959 na bazie lotniska wojskowego pod wsią Szeremietiewo w obwodzie moskiewskim. W sierpniu 1959 miał miejsce pierwszy lot pasażerski z Szeremietiewa (samolotem Tu-104 do ówczesnego Leningradu). W lipcu 1960 przeniesiono z portu lotniczego Moskwa-Wnukowo większość lotów międzynarodowych Aerofłotu. Pierwszy lot zagraniczny odbył się 1 lipca 1960 z Szeremietiewa na lotnisko Schönefeld w Berlinie. Jednym z głównych inżynierów był Polak Tomasz Tuszyński.

We wrześniu 1964 otwarto Terminal I (Szeremietiewo-I), do niedawna znany jako Terminal „B”, który obsługiwał w czasach ZSRR rejsy krajowe, a później w większości loty do miast Rosji i WNP. W 2017 terminal został zburzony.

Terminal II (Szeremietiewo-II) został oddany do użytku na początku 1980 z okazji Olimpiady w Moskwie latem 1980. Był do 2009 r. kluczowym dworcem lotniczym obsługującym połączenia międzynarodowe w Związku Radzieckim. Stąd odprawiana była większość zagranicznych rejsów Aerofłotu do krajów zachodnich. W związku z otwarciem w 2009 nowego terminalu pod nazwą „D” przeniesiono tam większość lotów Aerofłotu oraz linii z sojuszu SkyTeam z dawnego Szeremietiewa-II przemianowanego na terminal „F”. Dawny terminal Szeremietiewo-I oznaczono literą „B”. Powstały także niedawno[kiedy?] terminale „E” i „C”.

Do otwarcia wspomnianych nowych terminali lotnisko Szeremietiewo cieszyło się złą sławą ze względu na przestarzałą infrastrukturę i fatalną obsługę personelu naziemnego. Organizacja kontroli paszportowej, celnej, przesiadek i innych procesów bywała uciążliwa i długotrwała. Szczególnie kłopotliwe były transfery pomiędzy terminalem I i II (obecnie „F” i „B”). Nie są one do dziś połączone w żaden stały sposób a odległość między nimi jest znaczna (de facto stanowią one autonomiczne lotniska położone po przeciwległych stronach pasów startowych). Jeśli podróżny nie przekracza granicy państwowej może czekać go wielogodzinne oczekiwanie na przewiezienie na drugi terminal, nieformalna kontrola paszportowa oraz inne utrudnienia, które często prowadzą do spóźnienia na kolejny lot a co za tym idzie wielogodzinnego, a czasem wielodniowego koczowania na lotnisku. Terminal II (obecnie „F”) lotniska Szeremietiewo był zresztą znany ze spędzających w jego strefie tranzytowej dziesiątków podróżnych oczekujących na loty. Spali oni nierzadko w dużych grupach na betonowej podłodze, co niekiedy czyniło jego wnętrze podobne do poczekalni dworcowej zapełnionej bezdomnymi. Znane są także przypadki pozbawionych biletów lub dokumentów pasażerów tranzytowych, którzy koczują tam miesiącami. Gazeta Wyborcza opisywała m.in. w 2008 historię Nigeryjki, która spędziła w nim 20 miesięcy[2]. Jeśli podróżny przekracza granice państwową (np. ponieważ jego kolejny lot jest już lotem krajowym z terminali „B” lub „C”) musi udać się na własną rękę do kolejnego terminalu co wiąże się z objechaniem całego lotniska taksówką, mikrobusem lub publicznym autobusem.

31 maja 2019 lotnisku nadano imię Aleksandra Puszkina.

Połączenie z miastem | edytuj kod

Do niedawna problemem był dojazd na lotnisko z centrum miasta. 10 czerwca 2008 otwarto jednak uroczyście długo oczekiwane bezpośrednie połączenie kolejowe z Terminali „D”, „E” i „F” na Dworzec Sawieliowski (połączenie z terminalem „B” nie jest w ogóle przewidywane). 28 września 2009 przedłużono wspomnianą linię kolejową na Dworzec Białoruski (na dworcu Sawieliowskim pociągi obecnie nie zatrzymują się). Według rozkładu podróż do centrum powinna trwać 35 min, a w nowoczesnym pociągu powinien dostępny być bezprzewodowy internet. Bilet na przejazd w jedną stronę kosztuje 320 rubli (500 rubli w pierwszej klasie). Analogiczne połączenia kolejowe z centrum wcześniej uruchomiono dla lotnisk Domodiedowo (od 2002) i Wnukowo (od 2005).

Plany rozbudowy | edytuj kod

Prezentacja terminalu „A”

Trwa modernizacja i dalsza rozbudowa lotniska, w szczególności w 2009 zakończono budowę terminalu „D”, zaś w 2010 terminalu „E”. W dalszej przyszłości planowana jest budowa terminalu „A”, który ma być ukończony do 2015. Jednocześnie dodany ma zostać trzeci pas startowy, ponieważ mała odległość pomiędzy istniejącymi dwoma pasami nie pozwala na posługiwanie się nimi równocześnie.

Katastrofy | edytuj kod

  • 6 lipca 1982 – lot Aerofłotu nr SU-411, samolot Iljuszyn Ił-62 rozbił się w czasie startu, zginęło 90 osób znajdujących się na pokładzie.
  • 9 marca 2000 - samolot Jak-42 rozbija się przy starcie w locie czarterowym do Kijowa, ginie 9 osób znajdujących się na pokładzie, w tym znany dziennikarz Artiom Borowik.
  • 28 lipca 2002 – lot techniczny samolot linii Pulkovo Airlines, Iljuszyn Ił-86 (RA-86060) z 16 osobami na pokładzie rozbił się dwie minuty po starcie. Dwie stewardesy przeżyły katastrofę.
  • 5 maja 2019 roku. Katastrofa lotu Aerofłot 1492. Lecący do Murmańska samolot typu Suchoj Superjet 100 zapalił się w czasie lądowania awaryjnego na lotnisku, zginęło 41 osób.

Linie lotnicze i połączenia | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. http://svo.aero/en/news/2016/3885/
  2. DorotaD. Wodecka DorotaD., AnitaA. Dmitruczuk AnitaA., „Uwięziona na terminalu” [w:] Gazeta Wyborcza [online], 26 maja 2008 .
  3. UBM (UK) Ltd. 2018, Aeroflot resumes Denpasar service from late-Oct 2018, „Routesonline” [dostęp 2018-08-31]  (ang.).
  4. a b c UBM (UK) Ltd. 2018, Aeroflot resumes 3 European routes in W18, „Routesonline” [dostęp 2018-08-18]  (ang.).
  5. a b UBM (UK) Ltd. 2018, Aeroflot continues to expand domestic routes in W18, „Routesonline” [dostęp 2018-08-21]  (ang.).
  6. UBM (UK) Ltd. 2018, Aeroflot resumes Colombo service in late-Oct 2018, „Routesonline” [dostęp 2018-08-21]  (ang.).
  7. UBM (UK) Ltd. 2018, Aeroflot resumes Nalchik link from Oct 2018, „Routesonline” [dostęp 2018-08-18]  (ang.).
  8. Pasazer.com: Tianjin Airlines uruchomią kolejne połączenie z Moskwy, Pasazer.com [dostęp 2018-07-03] .

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Port lotniczy Moskwa-Szeremietiewo" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy