Posłowie do Parlamentu Europejskiego IV kadencji


Posłowie do Parlamentu Europejskiego IV kadencji w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Klaus Hänsch – przewodniczący PE IV kadencji od 1994 do 1997 José María Gil-Robles – przewodniczący PE IV kadencji od 1997 do 1999

Posłowie IV kadencji do Parlamentu Europejskiego zostali wybrani w wyborach przeprowadzonych w 12 państwach członkowskich Unii Europejskiej pomiędzy 9 a 12 czerwca 1994. Kadencja rozpoczęła się 19 lipca 1994 i zakończyła się 19 lipca 1999.

Pomiędzy państwa członkowskie podzielono 567 mandatów. 1 stycznia 1995, w związku z kolejnym rozszerzeniem UE, status europosłów uzyskali przedstawiciele krajowych delegacji Austrii (21), Finlandii (16) i Szwecji (22). W trakcie kadencji zostali zastąpieni przez posłów wybranych w wyborach powszechnych w tych krajach – nowo wybrani deputowani z Austrii i Finlandii objęli mandaty 11 listopada 1996, natomiast ze Szwecji już 9 października 1995. Jeszcze w tym samym roku zostali oni zastąpieni przez deputowanych wybranych w wyborach powszechnych z 20 maja 2007 (w Bułgarii) i z 25 listopada 2007 (w Rumunii), którzy ślubowanie złożyli odpowiednio 6 czerwca 2007 i 10 grudnia 2007. Pod koniec kadencji w Europarlamencie zasiadało 781 deputowanych; cztery mandaty poselskie (dwa przypadające hiszpańskim socjalistom, jeden przypadający brytyjskim laburzystom i jeden przypadający greckim eurosceptykom) pozostały nieobsadzone. W trakcie IV kadencji PE przeprowadzono również trzykrotnie wyboru uzupełniające w Wielkiej Brytanii, w której posłów wybierano (w tej kadencji po raz ostatni) w okręgach jednomandatowych.

Na skutek rozszerzenia UE Parlament Europejski pod koniec kadencji liczył 626 posłów. Jednakże trzy miejsca (jedno przypadającej francuskiej koalicji centroprawicy, jedno przypadające holenderskim Demokratom 66 i jedno przypadające hiszpańskim socjalistom) pozostały nieobsadzone.

Na mocy porozumienia pomiędzy grupami socjalistów i chadeków przewodniczącym PE IV kadencji był przez pierwsze 2,5 roku socjalista Klaus Hänsch (do 13 stycznia 1997)[1] i następnie chadek José María Gil-Robles (od 14 stycznia 1997)[2].

W Parlamencie Europejskim IV kadencji na jej początku powołano dziewięć frakcji politycznych. Były to:

Ponadto w Parlamencie Europejskim IV kadencji część deputowanych pozostawała niezrzeszona. W trakcie kadencji doszło do przekształceń w ramach grup politycznych. Po rozszerzeniu Unii Europejskiej w styczniu 1995 EUL przekształciła się w Zjednoczoną Lewicę Europejską – Nordycką Zielona Lewicę (EUL/NGL). EDA i FE połączyły się w lipcu 1995 w grupę Unia dla Europy (UFE). EN została rozwiązana w listopadzie 1996, deputowani z nią związani w styczniu 1997 powołali frakcję Niezależni na rzecz Europy Narodów (I-EN).

Spis treści

Deputowani według grup (na koniec kadencji) | edytuj kod

PES | edytuj kod

EPP | edytuj kod

ELDR | edytuj kod

EUL/NGL | edytuj kod

UFE | edytuj kod

G | edytuj kod

ERA | edytuj kod

I-EN | edytuj kod

NI | edytuj kod

Byli deputowani IV kadencji | edytuj kod

Belgia
Dania
Finlandia
Francja
Grecja
Hiszpania
Holandia
Luksemburg
Niemcy
Portugalia
Szwecja
Wielka Brytania
Włochy
Austriaccy delegaci (od 1 stycznia 1995 do 10 listopada 1996)[5]
Fińscy delegaci (od 1 stycznia 1995 do 10 listopada 1996)[5]
Szwedzcy delegaci (od 1 stycznia 1995 do 8 października 1995)[5]

Rozkład mandatów według państw i grup (na koniec kadencji) | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Klaus Hänsch. europarl.europa.eu. [dostęp 2015-12-07].
  2. José María Gil-Robles. europarl.europa.eu. [dostęp 2015-12-07].
  3. a b c RPF, GPV i SGP wystawiły wspólną listę w wyborach.
  4. a b c Mandat pozostał nieobsadzony.
  5. a b c Pominięto europosłów-członków delegacji, którzy w przeprowadzonych później wyborach bezpośrednich uzyskali reelekcję.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Posłowie do Parlamentu Europejskiego IV kadencji" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy