Posłowie do Parlamentu Europejskiego IX kadencji


Posłowie do Parlamentu Europejskiego IX kadencji w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania David Sassoli – pierwszy przewodniczący PE IX kadencji

Posłowie IX kadencji do Parlamentu Europejskiego zostali wybrani w wyborach przeprowadzonych w 28 państwach członkowskich Unii Europejskiej pomiędzy 23 a 26 maja 2019. W głosowaniu wyłoniono 751 eurodeputowanych na pięcioletnią kadencję, która rozpoczęła się 2 lipca 2019[1]. W trakcie kadencji na skutek brexitu liczbę miejsc w PE IX kadencji zmniejszono do 705.

Na pierwszym posiedzeniu 3 lipca 2019 na przewodniczącego PE wybrano Davida Sassoliego z Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów[2].

Spis treści

Grupy polityczne | edytuj kod

W Parlamencie Europejskim IX kadencji przed jej rozpoczęciem powołano siedem grup politycznych[3]:

Nadto kilkudziesięciu eurodeputowanych nie przystąpiło do żadnej z grup politycznych, pozostając posłami niezrzeszonymi[3].

Przewodniczącymi grup poselskich zostali:

W lipcu 2019 EUL / NGL wybrała stałe władze, współprzewodniczącym grupy zostali Martin Schirdewan i Manon Aubry (Francja)[11].

Kwestia liczby i obsady mandatów | edytuj kod

Hiszpania

Na początku kadencji nieobsadzone pozostały trzy mandaty uzyskane przez przedstawicieli katalońskich ugrupowań separatystycznych: aresztowanego Oriola Junquerasa (AR-ERC) oraz przebywających na emigracji Antoniego Comína i Carlesa Puigdemonta (LpE). Ich wybór został unieważniony przez hiszpańską komisję wyborczą[12], co skutkowało odwołaniami na drodze sądowej[13]. Parlament Europejski na początku stycznia 2020 uznał całą trójkę za legalnie wybranych europosłów ze skutkiem od początku kadencji[14]. Ostatecznie jednak przewodniczący PE wygasił mandat Oriola Junquerasa[15] (ze skutkiem na 2 stycznia 2020).

Brexit i jego następstwa

W związku z planami opuszczenia UE przez Wielką Brytanię 29 marca 2019 wybory miały się odbyć w 27 pozostałych państwach członkowskich. W 2018 ustalono zatem, że 27 z 73 brytyjskich mandatów zostanie rozdzielonych między 14 krajów posiadających dotąd zbyt małą proporcjonalnie reprezentację poselską. Pozostałe 46 miejsc miało pozostać nieobsadzonych i wykorzystanych w razie ewentualnego rozszerzenia Unii Europejskiej[16][17]. Niemożność podjęcia decyzji przez władze brytyjskie co do sposobu opuszczenia UE doprowadziła tymczasowo do przesunięcia daty ustania członkostwa na 31 października 2019[18], a w konsekwencji do konieczności przeprowadzenia wyborów także w Wielkiej Brytanii. Do czasu brexitu reprezentacje parlamentarne 14 państw członkowskich nie zostały powiększone o 27 przydzielonych mandatów, a Parlament Europejski nie został zmniejszony do 705 posłów.

W związku z wystąpieniem Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej kadencji brytyjskich europosłów IX kadencji zakończyła się 31 stycznia 2020[19].

Deputowani według grup politycznych | edytuj kod

Europejska Partia Ludowa | edytuj kod

Socjaliści i Demokraci | edytuj kod

Odnówmy Europę | edytuj kod

Tożsamość i Demokracja | edytuj kod

Zieloni/Wolny Sojusz Europejski | edytuj kod

Europejscy Konserwatyści i Reformatorzy | edytuj kod

Zjednoczona Lewica Europejska | edytuj kod

Niezrzeszeni | edytuj kod

Byli posłowie do PE | edytuj kod

Dodatkowe mandaty po brexicie | edytuj kod

Brytyjscy posłowie do PE (stan na 31 stycznia 2020) | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Key dates ahead (ang.). europarl.europa.eu, 20 maja 2019. [dostęp 2019-07-01].
  2. Włoch David Sassoli nowym przewodniczącym Parlamentu Europejskiego. rmf24.pl, 3 lipca 2019. [dostęp 2019-07-03].
  3. a b Groups are ready, EU Parliament is ready to play (ang.). euractiv.com, 25 czerwca 2019. [dostęp 2019-07-01].
  4. Weber re-elected EPP chief as coalition talks drag (ang.). euobserver.com, 5 czerwca 2019. [dostęp 2019-06-30].
  5. Socialists choose Spain’s Iratxe García as group leader (ang.). politico.eu, 18 czerwca 2019. [dostęp 2019-06-18].
  6. Ex-Romanian prime minister to lead centrist Renew Europe group (ang.). politico.eu, 19 czerwca 2019. [dostęp 2019-06-30].
  7. Newly elected GREENS/EFA MEPS and Bureau (ang.). greens-efa.eu, 12 czerwca 2019. [dostęp 2019-06-30].
  8. Nowe szyldy frakcji w Parlamencie Europejskim. euractiv.pl, 13 czerwca 2019. [dostęp 2019-06-30].
  9. PE: Prof. Legutko współprzewodniczącym grupy EKR. interia.pl, 19 czerwca 2019. [dostęp 2019-06-30].
  10. Left MEPs choose interim joint leadership (ang.). guengl.eu, 27 czerwca 2019. [dostęp 2019-06-30].
  11. Aubry & Schirdewan to lead Left’s challenge to EU policy (ang.). guengl.eu, 18 lipca 2019. [dostęp 2019-07-18].
  12. Catalan separatists unable to take seats in European Parliament (ang.). elpais.com, 21 czerwca 2019. [dostęp 2019-07-02].
  13. Katalońscy separatyści przegrali przed unijnym sądem. tvn24.pl, 2 lipca 2019. [dostęp 2019-07-02].
  14. Parliament to recognize jailed Catalan separatist as MEP next week (ang.). politico.eu, 6 stycznia 2020. [dostęp 2020-01-07].
  15. Szef europarlamentu wygasił mandat Katalończyka. „Jesteśmy ogromnie rozczarowani”. tvn24.pl, 14 stycznia 2020. [dostęp 2020-01-15].
  16. The European Council establishes the composition of the European Parliament (ang.). consilium.europa.eu, 29 czerwca 2018. [dostęp 2019-07-01].
  17. Size of Parliament to shrink after Brexit (ang.). europarl.europa.eu, 7 lutego 2018. [dostęp 2019-07-01].
  18. European elections: How the UK is gearing up for likelihood of polls (ang.). bbc.com, 17 kwietnia 2019. [dostęp 2019-07-01].
  19. Emma Harrison: Brexit: Tears and relief as the UK's MEPs bid farewell (ang.). bbc.com, 28 stycznia 2020. [dostęp 2020-01-28].
  20. a b c d e f g h i j k „Lista” oznacza partię polityczną lub listę wyborczą, z której dana osoba uzyskała mandat posła do Parlamentu Europejskiego. Zestawienie nie uwzględnia zmian przynależności partyjnej w ramach ugrupowań krajowych w toku IX kadencji Parlamentu Europejskiego.
  21. a b c d e f g h i European Parliament: 2019–2024 (ang.). election-results.eu. [dostęp 2019-06-30].
  22. a b c d e f g h i j k l Lista posłów. europarl.europa.eu. [dostęp 2020-02-15].
  23. a b TOP 09 i STAN tworzyły wspólną listę wyborczą (zob. Volby do Evropského parlamentu konané na území České republiky ve dnech 24.05. – 25.05.2019 (cz.). volby.cz. [dostęp 2019-07-02].).
  24. Właśc. Union de la droite et du centre, lista tworzona przez Republikanów i koalicjantów (zob. Élections européennes 2019 (fr.). france-politique.fr. [dostęp 2019-07-01].).
  25. a b CU i SGP tworzyły wspólną listę wyborczą (zob. Officiële uitslag verkiezing Nederlandse leden Europees Parlement 2019 (niderl.). kiesraad.nl, 4 czerwca 2019. [dostęp 2019-07-01].).
  26. Niezależny komitet wyborczy sygnowany nazwiskiem Aušry Maldeikienė (zob. 2019 m. gegužės 26 d. rinkimai į Europos Parlamentą (lit.). vrk.lt. [dostęp 2019-07-01].).
  27. a b c PO, PSL i SLD z innymi ugrupowaniami tworzyły wspólną listę wyborczą pod nazwą Koalicja Europejska (zob. Lista kandydatów, którzy otrzymali mandaty. wybory.gov.pl. [dostęp 2019-07-01].).
  28. a b PS i SPOLU tworzyły wspólną listę wyborczą (zob. Voľby do Európskeho parlamentu 2019 (słow.). volbysr.sk. [dostęp 2019-07-01].).
  29. a b SDS i SLS tworzyły wspólną listę wyborczą (zob. SDS, SD in LMŠ z dvema poslancema, SLS in NSi z enim (słoweń.). mladina.si, 26 maja 2019. [dostęp 2019-07-01].).
  30. a b Fidesz i KDNP tworzyły wspólną listę wyborczą (zob. Ők képviselik majd Magyarországot az Európai Parlamentben (węg.). euronews.com, 27 maja 2019. [dostęp 2019-07-01].).
  31. a b Właśc. Envie d'Europe écologique et sociale, lista tworzona przez PS i koalicjantów (zob. Élections européennes 2019 (fr.). france-politique.fr. [dostęp 2019-07-01].).
  32. W koalicji z Dialogiem na rzecz Węgier, który nie uzyskał reprezentacji w PE (zob. Ők képviselik majd Magyarországot az Európai Parlamentben (węg.). euronews.com, 27 maja 2019. [dostęp 2019-07-01].).
  33. Właśc. Koalicja Amsterdamska, lista tworzona przez IDS-DDI i koalicjantów (zob. Ovo je 12 ljudi koji će zastupati Hrvatsku u Europskom parlamentu (chorw.). direktno.hr, 27 maja 2019. [dostęp 2019-07-01].).
  34. Właśc. Renaissance, lista tworzona przez LREM i koalicjantów (zob. Élections européennes 2019 (fr.). france-politique.fr. [dostęp 2019-07-01].).
  35. Właśc. Coalición por una Europa Solidaria, lista tworzona przez PNV i koalicjantów (zob. Eurodiputados elegidos en España en las Elecciones al Parlamento Europeo 2019 (hiszp.). 20minutos.es, 27 maja 2019. [dostęp 2019-07-01].).
  36. a b USR i PLUS tworzyły wspólną listę wyborczą pod nazwą Alianța 2020 USR-PLUS (zob. Cine sunt europarlamentarii pe care Romania ii trimite la Bruxelles (rum.). dw.com, 28 marca 2019. [dostęp 2019-07-01].).
  37. Właśc. Europe Écologie, lista tworzona przez EÉLV i koalicjantów (zob. Élections européennes 2019 (fr.). france-politique.fr. [dostęp 2019-07-01].).
  38. a b c ERC i EHB z innymi ugrupowaniami tworzyły wspólną listę wyborczą pod nazwą Ahora Repúblicas (zob. Eurodiputados elegidos en España en las Elecciones al Parlamento Europeo 2019 (hiszp.). 20minutos.es, 27 maja 2019. [dostęp 2019-07-01].).
  39. a b c Podemos, IU i ICV z innymi ugrupowaniami tworzyły wspólną listę wyborczą pod nazwą Unidas Podemos Cambiar Europa (zob. Eurodiputados elegidos en España en las Elecciones al Parlamento Europeo 2019 (hiszp.). 20minutos.es, 27 maja 2019. [dostęp 2019-07-01].).
  40. Właśc. Hrvatski suverenisti, lista tworzona przez HKS i koalicjantów (zob. Ovo je 12 ljudi koji će zastupati Hrvatsku u Europskom parlamentu (chorw.). direktno.hr, 27 maja 2019. [dostęp 2019-07-01].).
  41. Niezależny komitet wyborczy sygnowany nazwiskiem Mislava Kolakušicia (zob. Ovo je 12 ljudi koji će zastupati Hrvatsku u Europskom parlamentu (chorw.). direktno.hr, 27 maja 2019. [dostęp 2019-07-01].).
  42. Faktycznie nie przystąpił do wykonywania obowiązków poselskich (zob. Her er Jeppe Kofods afløser i Parlamentet (duń.). altinget.dk, 27 czerwca 2019. [dostęp 2019-07-02].); mandat wygaszony ze skutkiem na dzień rozpoczęcia IX kadencji (2 lipca 2019).
  43. Faktycznie nie przystąpił do wykonywania obowiązków poselskich (zob. Frans Timmermans neemt zetel in Europees Parlement niet in (niderl.). rtlnieuws.nl, 2 lipca 2019. [dostęp 2019-07-03].); mandat wygaszony ze skutkiem na dzień rozpoczęcia IX kadencji (2 lipca 2019).
  44. Morreu o eurodeputado André Bradford: „Sempre pugnou pelos valores socialistas” (port.). publico.pt, 18 lipca 2019. [dostęp 2019-07-21].
Na podstawie artykułu: "Posłowie do Parlamentu Europejskiego IX kadencji" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy