Posłowie do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji


Posłowie do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Martin Schulz – pierwszy przewodniczący PE VIII kadencji Antonio Tajani – drugi przewodniczący PE VIII kadencji

Posłowie VIII kadencji do Parlamentu Europejskiego zostali wybrani w wyborach przeprowadzonych w 28 państwach członkowskich Unii Europejskiej pomiędzy 22 a 25 maja 2014. W głosowaniu tym wyłoniono 751 eurodeputowanych na pięcioletnią kadencję (o 15 mniej niż pod koniec poprzedniej), która rozpoczęła się 1 lipca 2014.

Na pierwszym posiedzeniu 1 lipca 2014 na przewodniczącego PE wybrano Martina Schulza z Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów[1]. Tego samego dnia wybrano również czternastu wiceprzewodniczących – 6 z EPP, 3 z S&D, 2 z ALDE, po 1 z ECR, EUL / NGL i G / EFA[2]. 17 stycznia 2017 nowym przewodniczącym PE został Antonio Tajani z Europejskiej Partii Ludowej[3]. Kadencja zakończyła się 1 lipca 2019. Pod koniec kadencji cztery mandaty poselskie (dwa przypadające brytyjskim laburzystom, jeden przypadający hiszpańskim socjalistom i jeden przypadający duńskim socjaldemokratom) pozostały nieobsadzone.

Spis treści

Grupy polityczne | edytuj kod

W Parlamencie Europejskim VIII kadencji przed jej rozpoczęciem powołano siedem grup politycznych[4][5]:

Nadto kilkudziesięciu eurodeputowanych nie przystąpiło do żadnej z grup politycznych, pozostając posłami niezrzeszonymi[4].

Powołanie pierwszych sześciu frakcji nastąpiło wkrótce po wyborach – każda z nich zebrała wystarczającą liczbę przedstawicieli z odpowiedniej liczby różnych krajów[4] (zgodnie z obowiązującymi na początku tej kadencji wymogami do utworzenia grupy politycznej potrzeba co najmniej 25 posłów reprezentujących przynajmniej jedną czwartą – tj. 7 – państw członkowskich[6]). Próbę powołania własnej grupy podjęły także dwa środowiska eurosceptyków – jedno skupione wokół brytyjskiej UKIP (ugrupowania dominującego we frakcji EFD w poprzedniej kadencji) i drugie zorganizowane wokół francuskiego FN (oraz europartii EAF)[7]. W pierwszym przypadku, mimo odejścia do innych frakcji lub porażek wyborczych większości dotychczasowych sojuszników, starania te zakończyły się sukcesem[8]. W drugim przypadku nie udało się znaleźć przedstawicieli wystarczającej liczby państw członkowskich, by doprowadzić do powołania odrębnej grupy w PE[9], wobec czego posłowie Europejskiego Sojuszu na rzecz Wolności pozostali eurodeputowanymi niezrzeszonymi.

Przewodniczącymi grup poselskich zostali:

W październiku 2014 frakcja EFDD, licząca pierwotnie 48 posłów[17], przestała istnieć. Doszło do tego, gdy grupę opuścił jedyny przedstawiciel z Łotwy, wobec czego EFDD przestała spełniać warunek zrzeszania deputowanych z co najmniej 7 państw członkowskich[18]. Kilka dni później frakcję reaktywowano po dołączeniu do pozostałych członków EFDD jednego z polskich eurodeputowanych[19].

W czerwcu 2015 niezrzeszeni eurodeputowani z 6 państw wraz z jedną posłanką wykluczoną z UKIP powołali eurosceptyczną frakcję pod nazwą Europa Narodów i Wolności (ENF), skupiającą w dacie jej powstania łącznie 36 parlamentarzystów[20]. Funkcję współprzewodniczących objęli Marine Le Pen (Francja, do czerwca 2017) i Marcel de Graaff (Holandia).

W grudniu 2016 współprzewodniczącą grupy Zielonych została Ska Keller (Niemcy)[21], a w styczniu 2017 Nigel Farage został jedynym przewodniczącym EFDD[22]. We wrześniu 2017 funkcję współprzewodniczącego ENF objął Nicolas Bay (Francja)[23]. W marcu 2018 przewodniczącym S&D został Udo Bullmann (Niemcy)[24]. W lipcu 2017 Ryszard Legutko (Polska) został współprzewodniczącym ECR[25] (obok Syeda Kamalla).

Deputowani według grup politycznych | edytuj kod

Europejska Partia Ludowa | edytuj kod

Postępowy Sojusz Socjalistów i Demokratów | edytuj kod

Europejscy Konserwatyści i Reformatorzy | edytuj kod

Porozumienie Liberałów i Demokratów na rzecz Europy | edytuj kod

Zieloni/Wolny Sojusz Europejski | edytuj kod

Zjednoczona Lewica Europejska | edytuj kod

Europa Wolności i Demokracji Bezpośredniej | edytuj kod

Europa Narodów i Wolności | edytuj kod

Niezrzeszeni | edytuj kod

Byli posłowie do PE | edytuj kod

Rozkład mandatów według państw członkowskich i grup politycznych | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Martin Schulz ponownie Przewodniczącym Parlamentu Europejskiego. europarl.europa.eu, 1 lipca 2014. [dostęp 2018-03-01].
  2. Czternastu wiceprzewodniczących Parlamentu Europejskiego zostało wybranych. europarl.europa.eu, 1 lipca 2014. [dostęp 2018-03-01].
  3. Antonio Tajani elected new president of the European Parliament (ang.). europarl.europa.eu, 17 stycznia 2017. [dostęp 2017-01-17].
  4. a b c Who's going where? Tracking the musical chairs in the European Parliament (ang.). europedecides.eu, 2 czerwca 2014. [dostęp 2019-06-30].
  5. Miejsca według grup politycznych i państw członkowskich. wyniki-wybory2014.eu, 19 czerwca 2014. [dostęp 2014-06-23].
  6. Grupy polityczne. europarl.europa.eu. [dostęp 2014-07-04].
  7. Le Pen and Farage battle for partners to form group (ang.). euractiv.com, 29 maja 2014. [dostęp 2014-07-04].
  8. Ukip forms new European Parliament grouping that includes French National Front (ang.). standard.co.uk, 18 czerwca 2014. [dostęp 2014-07-04].
  9. Marine Le Pen fails to form far-right bloc in European parliament (ang.). theguardian.com, 24 czerwca 2014. [dostęp 2014-07-04].
  10. Manfred Weber elected as new EPP Group Chairman (ang.). eppgroup.eu, 4 czerwca 2014. [dostęp 2018-03-01].
  11. Italian MEP Gianni Pittella elected as new S&D Group president (ang.). socialistsanddemocrats.eu, 1 lipca 2014. [dostęp 2018-03-01].
  12. Krótko o nowych liderach grup politycznych: Syed Kamall – ECR. europarl.europa.eu, 30 czerwca 2014. [dostęp 2018-03-01].
  13. Guy Verhofstadt Leader of ALDE Group, president ALDE Bureau (ang.). alde.eu. [dostęp 2018-03-01].
  14. Krótko, o nowych liderach grup politycznych: Gabriele Zimmer. europarl.europa.eu, 25 czerwca 2014. [dostęp 2018-03-01].
  15. Rebecca Harms und Philippe Lamberts neue Ko-Vorsitzende der Grüne/EFA-Fraktion (niem.). greens-efa.eu, 11 czerwca 2014. [dostęp 2018-03-01].
  16. Bruxelles, prima riunione gruppo Ukip-M5S. Farage e Borrelli presidenti (wł.). ilfattoquotidiano.it, 25 czerwca 2014. [dostęp 2018-03-01].
  17. Europa Wolności i Demokracji Bezpośredniej. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-01].
  18. Farage's EFDD group collapses (ang.). europeanvoice.com, 16 października 2014. [dostęp 2014-10-17].
  19. UKIP's alliance in Europe rescued by Polish MEP (ang.). bbc.com, 20 października 2014. [dostęp 2014-10-22].
  20. Nieuw rechts blok EU: 'Wij zijn de stem van het verzet' (niderl.). rtlnieuws.nl, 16 czerwca 2015. [dostęp 2015-06-17].
  21. Ska Keller. europarl.europa.eu. [dostęp 2017-02-04].
  22. Nigel Farage. europarl.europa.eu. [dostęp 2017-02-04].
  23. Nicolas Bay. europarl.europa.eu. [dostęp 2017-09-27].
  24. Udo Bullmann. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-25].
  25. Ryszard Legutko. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-12-11].
  26. a b c d e f g h i j „Lista” oznacza listę wyborczą, z której dana osoba uzyskała mandat posła do Parlamentu Europejskiego. Zestawienie nie uwzględnia zmian przynależności partyjnej w ramach ugrupowań krajowych w toku VIII kadencji Parlamentu Europejskiego.
  27. a b Grupa Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy Demokraci). europarl.europa.eu. [dostęp 2015-06-17].
  28. Our Members (ang.). eppgroup.eu. [dostęp 2019-02-19].
  29. a b c HDZ, HSS i HSP AS wraz z innymi ugrupowaniami tworzyły wspólną listę wyborczą (zob. Potpuni rezultati izbora članova u Europski parlament iz Republike Hrvatske (chorw.). izbori.hr, 26 maja 2014. [dostęp 2014-06-08].).
  30. a b c CiU i PNV wraz z innymi ugrupowaniami tworzyły wspólną listę wyborczą (zob. Elecciones Europeas 25 de mayo de 2014 (hiszp.). historiaelectoral.com. [dostęp 2019-11-10].).
  31. a b PSD i CDS-PP tworzyły wspólną listę wyborczą (zob. Resultados Globais (port.). europeias2014.mai.gov.pt. [dostęp 2014-06-12].).
  32. a b c d e f PSD, PC i UNPR tworzyły wspólną listę wyborczą (zob. Situația voturilor valabil exprimate (rum.). bec2014.ro. [dostęp 2014-06-12].).
  33. a b NSi i SLS tworzyły wspólną listę wyborczą (zob. Volitve v Evropski parlament 2014 (słoweń.). volitve.gov.si. [dostęp 2014-06-08].).
  34. a b Fidesz i KDNP tworzyły wspólną listę wyborczą (zob. Az Európai Parlamenti választáson leadott szavazatok (węg.). valasztas.hu. [dostęp 2014-06-22].).
  35. a b NCD i UdC tworzyły wspólną listę wyborczą (zob. Elezioni 2014: Riepilogo Italia + Estero (wł.). elezioni.interno.it. [dostęp 2019-03-02].).
  36. a b Grupa Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów w Parlamencie Europejskim. europarl.europa.eu. [dostęp 2015-06-17].
  37. S&D MEPs (ang.). socialistsanddemocrats.eu. [dostęp 2019-06-16].
  38. a b c SDP, IDS-DDI i HNS-LD wraz z innymi ugrupowaniami tworzyły wspólną listę wyborczą (zob. Potpuni rezultati izbora članova u Europski parlament iz Republike Hrvatske (chorw.). izbori.hr. [dostęp 2014-06-08].).
  39. Mandat po Jeppe Kofodzie nie został obsadzony.
  40. a b c PS i PRG tworzyły wspólną listę wyborczą (zob. Élections européennes 2014 (fr.). france-politique.fr. [dostęp 2014-06-12].).
  41. Mandat po Sergiu Gutiérrezie Prieto nie został obsadzony.
  42. a b SLD i UP tworzyły wspólną listę wyborczą (zob. Wyniki głosowania i podział mandatów pomiędzy komitety wyborcze. pkw.gov.pl. [dostęp 2014-06-22].).
  43. Mandaty po Catherine Stihler i Lindzie McAvan nie zostały obsadzone.
  44. a b Europejscy Konserwatyści i Reformatorzy. europarl.europa.eu. [dostęp 2015-06-17].
  45. Your MEPs (ang.). ecrgroup.eu. [dostęp 2018-03-01].
  46. a b BbC i WMRO wraz z innymi ugrupowaniami tworzyły wspólną listę wyborczą (zob. Избори за Европейски Парламент 2014 (bułg.). cik.bg. [dostęp 2014-06-14].).
  47. a b CU i SGP tworzyły wspólną listę wyborczą (zob. Europees Parlement 2014: Resultaten (niderl.). verkiezingen.parool.nl. [dostęp 2014-06-13].).
  48. a b Grupa Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy. europarl.europa.eu. [dostęp 2015-06-17].
  49. a b MoDem i UDI tworzyły wspólną listę wyborczą (zob. Élections européennes 2014 (fr.). france-politique.fr. [dostęp 2014-06-12].).
  50. a b Grupa Zielonych / Wolne Przymierze Europejskie. europarl.europa.eu. [dostęp 2015-06-17].
  51. a b c IU, Anova i ICV wraz z innymi ugrupowaniami tworzyły wspólną listę wyborczą (zob. Resultados definitivos. Publicación BOE (hiszp.). boe.es. [dostęp 2014-06-14].).
  52. a b Konfederacyjna Grupa Zjednoczonej Lewicy Europejskiej / Nordycka Zielona Lewica. europarl.europa.eu. [dostęp 2015-06-17].
  53. PCR wchodziła w skład koalicji ugrupowań z departamentów zamorskich współpracującej z FdG (zob. Élections européennes 2014 (fr.). france-politique.fr. [dostęp 2014-06-12].).
  54. a b Europa Wolności i Demokracji Bezpośredniej. europarl.europa.eu. [dostęp 2015-06-17].
  55. Members (ang.). efdgroup.eu. [dostęp 2019-06-16].
  56. a b Europa Narodów i Wolności. europarl.europa.eu. [dostęp 2015-06-17].
  57. a b Niezrzeszeni. europarl.europa.eu. [dostęp 2015-06-17].
  58. Posłowie, którzy odeszli z Parlamentu. europarl.europa.eu. [dostęp 2019-05-22].
  59. Nowi posłowie. europarl.europa.eu. [dostęp 2019-05-22].
  60. Miloslav Ransdorf zemřel (cz.). novinky.cz, 22 stycznia 2016. [dostęp 2016-01-22].
  61. Décès de l'eurodéputé FN Édouard Ferrand à l'âge de 52 ans (fr.). lefigaro.fr, 2 lutego 2018. [dostęp 2018-02-02].
  62. Arabist en PVV'er Hans Jansen overleden (niderl.). nos.nl, 5 maja 2015. [dostęp 2015-05-05].
  63. EU-parlamentsledamoten Jens Nilsson död (szw.). aftonbladet.se, 13 marca 2018. [dostęp 2018-03-13].
  64. Conservative MEP Philip Bradbourn dies (ang.). bbc.com, 20 grudnia 2014. [dostęp 2014-12-20].
  65. E' morto Gianluca Buonanno, l'eurodeputato della Lega vittima di un incidente stradale (wł.). la Repubblica.it, 5 czerwca 2016. [dostęp 2016-06-05].
  66. Lista posłów: Austria. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-01].
  67. Lista posłów: Belgia. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-01].
  68. Lista posłów: Bułgaria. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-01].
  69. Lista posłów: Chorwacja. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-01].
  70. Lista posłów: Cypr. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-01].
  71. Lista posłów: Czechy. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-01].
  72. Lista posłów: Dania. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-01].
  73. Lista posłów: Estonia. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-01].
  74. Lista posłów: Finlandia. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-01].
  75. Lista posłów: Francja. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-01].
  76. Lista posłów: Grecja. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-01].
  77. Lista posłów: Hiszpania. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-01].
  78. Lista posłów: Holandia. europarl.europa.eu. [dostęp 2015-06-17].
  79. Lista posłów: Irlandia. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-01].
  80. Lista posłów: Litwa. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-01].
  81. Lista posłów: Luksemburg. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-01].
  82. Lista posłów: Łotwa. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-01].
  83. Lista posłów: Malta. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-01].
  84. Lista posłów: Niemcy. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-01].
  85. Lista posłów: Polska. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-01].
  86. Lista posłów: Portugalia. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-01].
  87. Lista posłów: Rumunia. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-01].
  88. Lista posłów: Słowacja. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-01].
  89. Lista posłów: Słowenia. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-01].
  90. Lista posłów: Szwecja. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-01].
  91. Lista posłów: Węgry. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-01].
  92. Lista posłów: Wielka Brytania. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-01].
  93. Lista posłów: Włochy. europarl.europa.eu. [dostęp 2018-03-01].
  94. Pełna lista. europarl.europa.eu. [dostęp 2019-05-21].
  95. Cztery mandaty pozostały nieobsadzone: dwa przypadające brytyjskim laburzystom, jeden przypadający hiszpańskim socjalistom i jeden przypadający duńskim socjaldemokratom.
Na podstawie artykułu: "Posłowie do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy