Powiat lubartowski


Na mapach: 51°28′N 22°36′E/51,466667 22,600000

Powiat lubartowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Powiat lubartowski – powiat w Polsce (województwo lubelskie), utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Lubartów[2].

W skład powiatu wchodzą:

W roku 1870 w wyniku reformy administracyjnej przeprowadzonej w zaborze rosyjskim pięć miejscowości współczesnego powiatu lubartowskiego utraciły prawa miejskie: Kamionka, Firlej i Michów oraz Ostrów Lubelski (który w 1870 r. należał do powiatu włodawskiego) i Jeziorzany (które - pod nazwą Łysobyki - w 1870 r. należały do powiatu łukowskiego). Do powiatu lubartowskiego należały w 1870 roku natomiast Czemierniki, które też utraciły prawa miejskie (obecnie są w powiecie radzyńskim). Ostrów Lubelski odzyskał prawa miejskie w 1919 roku, a Kamionka je odzyska w 2021 roku.

Demografia | edytuj kod

Liczba ludności (dane z 30 czerwca 2005):

  • Piramida wieku mieszkańców powiatu lubartowskiego w 2014 roku[3].


Według danych z 31 grudnia 2019 roku[4] powiat zamieszkiwało 88 352 osób.

Sąsiednie powiaty | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Wyniki badań bieżących - Baza Demografia - Główny Urząd Statystyczny, demografia.stat.gov.pl [dostęp 2020-05-20] .
  2. Praca zbiorowa, 15 Lat Powiatu Lubartowskiego, maj 2014 .
  3. http://www.polskawliczbach.pl/powiat_lubartowski, w oparciu o dane GUS.
  4. l, Ludność. Stan i struktura ludności oraz ruch naturalny w przekroju terytorialnym (stan w dniu 31.12.2019), 31 grudnia 2019 .
Na podstawie artykułu: "Powiat lubartowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy