Powiat sieradzki


Na mapach: 51°36′N 18°44′E/51,593611 18,732500

Powiat sieradzki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Powiat sieradzki – powiat w Polsce (w zachodniej części województwa łódzkiego), utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Sieradz.

W skład powiatu wchodzą:

Powiat sieradzki graniczy z pięcioma powiatami województwa łódzkiego: poddębickim, zduńskowolskim, łaskim, wieluńskim i wieruszowskim oraz z trzema powiatami województwa wielkopolskiego: ostrzeszowskim, kaliskim i tureckim.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Powiat sieradzki jest częścią starej piastowskiej prowincji, nazywanej w średniowieczu najpierw kasztelanią, a potem Ziemią Sieradzką. W czasach I Rzeczypospolitej pow. sieradzki od poł. XIV w. do 1793 r. należał do województwa sieradzkiego, a po II rozbiorze Polski został włączony do zaboru pruskiego. Po utworzeniu Królestwa Polskiego był częścią składową guberni kaliskiej, w latach 1845–1867 należał do guberni warszawskiej, potem znowu do kaliskiej – aż do 1914 r. W okresie międzywojennym powiat został włączony do nowo utworzonego woj. łódzkiego. W czasach okupacji niemieckiej w niezmienionych granicach został włączony do rejencji kaliskiej w tzw. Kraju Warty. Po II wojnie światowej jego powierzchnia wynosiła 1422 km², a zamieszkiwało w nim 130 tys. ludności. W 1955 r. jego północną część włączono do nowego pow. poddębickiego, zatem liczba ludności zmniejszyła się do 120 tys., a powierzchnia do 1316 km². W latach 1975–1998 powiat nie istniał bowiem wtedy w miejsce powiatów utworzono w Polsce tzw. rejony. Ziemia sieradzka spełniała ważną rolę w dziejach politycznych, jako miejsce synodów i zjazdów ogólnokrajowych. Położenie na skrzyżowaniu ważnych szlaków komunikacyjnych z Wielkopolski do Małopolski i z Mazowsza na Dolny Śląsk nadało tej ziemi rangę szczególną, bowiem pełniła ona rolę pomostu i pogranicza pomiędzy tymi historycznymi dzielnicami.

Surowce | edytuj kod

Na terenie powiatu sieradzkiego[2] znajduje się część złoża węgla brunatnego o zasobności ok. 490 mln ton[2]. Złoże nosi nazwę „Złoczew” i zlokalizowane jest 30 km na południe od Sieradza, na terenie gmin[3]: Ostrówek, Złoczew i Burzenin (na pograniczu powiatów wieluńskiego i sieradzkiego). Eksploatację złoża wstępnie planuje się na lata 2025–2045[4]. Wydobyty węgiel będzie transportowany do elektrowni Bełchatów. Transport do elektrowni będzie najprawdopodobniej odbywał się za pomocą przenośników taśmowych[5].

Demografia | edytuj kod

Ludność powiatu sieradzkiego 31.12.2006 r. (dane Urzędu Statystycznego w Łodzi) liczyła 120,8 tys. osób, co stanowiło 4,7% ogólnej liczby mieszkańców województwa łódzkiego (trzecia lokata w regionie pod względem liczebności po Łodzi i powiecie zgierskim) oraz 0,31% mieszkańców kraju. Ludność powiatu zmniejsza się zarówno w miastach, jak i na obszarach wiejskich. Tylko w gm. Sieradz i gm. Brzeźnio odnotowano wzrost liczby mieszkańców. W poniższej tabeli przedstawiono stan ludności w latach 2003–2006 według podziału na miasta i gminy (obszary wiejskie).

  • Piramida wieku mieszkańców powiatu sieradzkiego w 2014 roku[6].


Starostowie | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Wyniki badań bieżących - Baza Demografia - Główny Urząd Statystyczny, demografia.stat.gov.pl [dostęp 2020-05-20] .
  2. a b http://www.pgi.gov.pl/surowce_mineralne/PDF/wegle_brunatne.pdf.
  3. http://www.igo.wroc.pl/foresight/plansze/11.jpg.
  4. Bełchatów spogląda na węgiel w Złoczewie – Dziennik Łódzki.
  5. http://www.igo.wroc.pl/foresight/plansze/zesprac.pdf.
  6. http://www.polskawliczbach.pl/powiat_sieradzki, w oparciu o dane GUS.
  7. Kronika. Ruch służbowy. „Życie Nowogródzkie”, s. 7, Nr 23 z 15 październiku 1927. 
  8. Nominacje w Urzędzie Wojewódzkim. „Express Wieczorny Ilustrowany”, s. 1, Nr 56 z 25 lutego 1930. 
Na podstawie artykułu: "Powiat sieradzki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy