Powiat tarnobrzeski (II Rzeczpospolita)


Powiat tarnobrzeski (II Rzeczpospolita) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Powiat tarnobrzeski – powiat województwa lwowskiego II Rzeczypospolitej. Jego siedzibą było miasto Tarnobrzeg. 1 sierpnia 1934 r. dokonano nowego podziału powiatu na gminy wiejskie [1].

Spis treści

Starostowie | edytuj kod

Gminy wiejskie w 1934 r. | edytuj kod

Miasta | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Dz.U. z 1934 r. nr 64, poz. 555
  2. a b c d e f g Tadeusz Zych. Starostowie tarnobrzescy w latach Międzywojnia. „Tarnobrzeskie Zeszyty Historyczne”. Nr 23, s. 69-70, 2003. Tarnobrzeskie Towarzystwo Historyczne. ISSN 1425-218X
  3. Spis urzędników i funkcjonariuszów niższych władz administracji ogólnej Województwa Lwowskiego według stanu z dnia 31 grudnia 1930 r., 1931, s. 11 .
  4. Ruch służbowy. „Lwowski Dziennik Wojewódzki”. Nr 11, s. 90, 16 czerwca 1933. 
  5. Kronika miejska. Nominacje na rzeczywistych starostów. „Gazeta Lwowska”. Nr 164, s. 2, 21 lipca 1935. 
  6. 5 lipca 1935 r. została zniesiona, a z jej terytorium utworzono gminę Radomyśl nad Sanem (Dz.U. z 1935 r. nr 46, poz. 315)
Powiat tarnobrzeski (1920–39 i 1945–75) (► II RP)
  1. a b c podczas okupacji 1939–45 powiat włączono do Landkreis Debica (dystrykt krakowski, GG), oprócz gminy Radomyśl, włączonej do Landkreis Kraśnik (dystrykt lubelski, GG)
Województwo lwowskie (II Rzeczpospolita)
  • miasto wojewódzkie – Lwów

Na podstawie artykułu: "Powiat tarnobrzeski (II Rzeczpospolita)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy