Powstanie


Powstanie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Powstanie

Powstanie, rebelia[1], dawniej insurekcja[2] – zbrojne wystąpienie ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, skierowane przeciw dotychczasowej władzy lub władzy okupacyjnej.

Powstania często dążyły do uzyskania niepodległości państwa, autonomii obszaru lub przyłączenia obszaru do innego państwa, ale bywały też powstania będące jedynie wyrazem protestu przeciw władzy lub klasie posiadającej (prawo oporu).

Spis treści

Zobacz też | edytuj kod

 Zobacz też kategorię: Polskie powstania.

Przypisy | edytuj kod

  1. Od łac. re- 'znów, na nowo' i bellum 'wojna' Słownik Wyrazów Obcych
  2. Z łac. insurectio 'powstanie' od łac. insurgere 'powstawać przeciw komu, buntować się'; in- 'wewnątrz; do, ku, na' i surgere 'podnosić się' Słownik Wyrazów Obcych

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • PWN Leksykon: Wojsko, wojna, broń, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ​ISBN 83-01-13506-9
  • Norbert Wójtowicz, Powstanie, [w:] Pamięć Walki. Powstanie Warszawskie 1944, Warszawa sierpień 2007 Muzeum Niepodległości, s. 4-9.
Na podstawie artykułu: "Powstanie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy